LI

2028 Words

Walang imik si Jian at Briar habang kumakain ng agahan. Their morning was calm; however, Jian could not look for the right words to start a conversation with his wife. Everything just felt... surreal. Everything felt unusual for him. Maybe it was because they just had a wonderful time the past night. Or maybe because he heard her telling him how much she needed him in his life. Sinulyapan niya ito ngunit hindi ito umiimik at tahimik lamang na kumakain. Tumikhim siya at pinunasan ang kanyang labi. Mayamaya ay tinapunan siya nito ng tingin nang mapansin na nakapako ang mga mata niya rito. "May dumi ba ako sa mukha?" Umiling siya. Natawa. "Huh? Wala naman..." Nangiti ito bago sinulyapan ang pagkain na nasa harapan. Inabot nito ang plato ng fried dumplings at kumuha ng isang piraso gamit

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD