มาเฟียพ่อทูนหัว

บทนำ

​

เปิดเทอมวันแรก

- มีอา -

สวัสดีค่าา ฉันชื่อ ' มีอา ' ตั้งแต่วันนี้ไปเหลืออีกแค่ปีเดียวฉันก็จะเรียนจบม. ปลายแล้ว

และฉันก็ตั้งใจเอาไว้แล้วว่า เรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะไปบอกรักกับผู้ชายคนนั้น !

" หุ ! หุ ! หุ !"

มีความหัวเราะได้ชั่วร้ายมาก

"หัวเราะอะไรน่ะ ?"

เสียงของ ' ทีเจ ' เพื่อนร่วมชั้นเรียนของฉันในเอ่ยถามขึ้น มันคงเห็นว่าฉันนั่งยิ้มและหัวเราะคนเดียวอยู่นานเลยถาม

"ดีใจน่ะสิ อีกแค่ปีเดียวก็จะเรียนจบแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้น ก็มีแฟนได้แล้วน่ะสิ "

ทีเจมันพูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆฉัน

หมับ !

" ! "

แล้วทีเจมันก็จับมือของฉันไปกุมไว้พร้อมกับส่งสายตาหวานซึ้งที่มองยังไงก็ขนลุกมากกว่า !

"จริงๆฉันก็คิดมานานแล้วนะว่าเธอน่ารัก ถ้ายังไงเราลองมาคบกันมั้ยมีอา"

" ! "

หะ ! หะ ! หาาาาา !!

อยู่ๆมาบอกรักกันกลางห้องเรียนเนี่ยนะ !! ที่สำคัญไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆว่าทีเจมันจะคิดอะไรกับฉันแบบนี้ !

แต่อย่างที่เคยเกริ่นไป ฉันมีคนที่รักมากที่สุดอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นขอโทษด้วยนะทีเจที่ฉันต้องปฏิเสธนาย !

"คือฉัน. .!"

แกร่ก !

ฉันยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่เข้ามาแทรกกลางระหว่างฉันกับทีเจ และที่ยิ่งไปกว่านั้น เขากำลังเอาปืนจ่อหัวของทีเจอยู่ด้วย !!

"มึง ! ปล่อยมือ ! แล้วออกไปไกลๆมีอาของกูเดี๋ยวนี้. . !"

" ! "

ทีเจหน้าซีดเป็นไก้ต้ม แล้วรีบปล่อยมือฉันทันทีเลยล่ะ

"คุณป๋า ! ทำอะไรน่ะ !? เอาปืนลงเดี๋ยวนี้นะ ก็แค่คุยกันธรรมดาเอง !"

ฉันหันไปบอกอีริคที่กำลังเอาปืนจ่อหัวของทีเจอยู่ !

นี่มันโรงเรียนและในห้องเรียนนะ ! โผล่มาตอนไหน ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย !?

"มีอา. .! "

"เฮือก !"

แล้วอีคุณป๋ามันก็หันมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง ทำเอาฉันสะดุ้งเลยล่ะ !

ผู้ชายคนนี้เวลาดี ดีจนน่าใจหาย แต่เวลาร้าย พังราบเป็นหญ้าโล่งเตียนเลยเหอะ !

หมับ !

กรี๊ดดดดด !

จู่ๆอีคุณป๋ามันก็ดึงฉันเข้าไปกอด หัวใจของฉันนี่เต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอกเลยเหอะ

แต่นี่ไม่ใช่เวลามาตื่นเต้นใดๆเฮ้ย ! นี่มันในห้องเรียน แล้วเพื่อนในห้องก็อยู่เยอะแยะเลยด้วย !

อาย ! เว้ย ! มีความอาย !

"มีอา ! จู่ๆก็รู้สึกเป็นห่วงและคิดถึงขึ้นมา คุณป๋าเลยมาหา"

พูดจบก็กอดฉันแน่นเข้าไปอีก ! มึงเปลี่ยนสีหน้าและอารมณ์ได้รวดเร็วมากอีคุณป๋า !

"พอทีคุณป๋า ! หนูโตแล้วนะคะ !"

ฉันบอกพร้อมกับผลักเขาออกเบาๆ

ใช่ ! ตอนนี้ฉันโตเป็สาวแล้วนะ จะมากอดมาหอมทำกับฉันเป็นเด็กเหมือนเมื่อ6ปีก่อนไม่ได้แล้ว

"มีอา ! ผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรกับเธอเหรอ !?"

ทีเจมันถามขึ้นมา หลังจากทีมันยืนเอ๋อไปพักใหญ่

แต่คนที่ตอบคำถามของทีเจไม่ใช่ฉันหรอก. .

"ฉัน ' อีริค วิลสัน ' ใครคิดแต๊ะอั๋งลูกสาวฉันแม้แต่ปลายก้อย ตายสถานเดียว !"

คุณป๋าพูดพร้อมกับยิ้มเหมือนภูมิใจมาก ที่สำคัญยังจ่อปืนไปที่ทีเจอีกต่างหาก !

แล้วเสียงอื้ออึงของเพื่อนในห้องก็ดังขึ้นแข่งกัน

" พ่อ !"

" พ่อเหรอ !?"

"ยังหนุ่มอยู่เลย !"

"หล่อ !"

"มีปืนด้วย !"

"ของจริงรึเปล่า !"

และอีกสาระพัดคำพูดจนฉันเริ่มจะปวดหัว

ใช่ !

ผู้ชายคนนี้เป็นพ่อทูนหัว ที่วุ่นวายมากที่สุดของฉัน และยังเป็นผู้ชายที่ฉันแอบรักมาตลอด6 ปี อีกด้วย !

ย้อนไปเมื่อ 6 ปีก่อน ตอนที่พ่อแม่ของฉันเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ

ภายในงานศพคืนแรกที่เงียบเหงา ไม่มีแม้แต่ญาติพี่น้อง มีเพียงเพื่อนบ้านที่ช่วยกันจัดงานศพตามมีตามเกิด. . . .

จู่ๆ อีริค หรือ คุณป๋าของฉันในตอนนี้ก็โผล่มาพร้อมกับจัดการทุกอย่างให้จนกระทั่งถึงวันเผา

' มีอา. . .ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะมาเป็นพ่อของเธอ '

เขาพูดขึ้นในตอนที่เราทั้งคู่ยืนมองกลุ่มควันที่พวยพุ่งขึ้นบนปล่องเมรุ

' พ่อ. .ของหนูเหรอคะ !? '

ฉันเงยหน้ามองอีริคที่ตอนนั้นเป็นเพียงคนแปลกหน้าอย่างสงสัย เขาเป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีมาก และที่สำคัญเขาดูหนุ่มเกินกว่าที่จะมีลูกอายุ12-13 ขวบอย่างฉัน

' ใช่ พ่อแม่ของเธอเคยดูแลฉันมาก่อน ดังนั้น. . ตั้งแต่นี้ต่อไปฉันจะดูแลเธอเอง จากนี้ไปเรียกฉันว่าป๊ะป๋านะ '

อีริคพูดพร้อมกับส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ ฉันที่กำลังเคว้งคว้างมากในตอนนั้นโผเข้ากอดเขาไว้แน่นอย่างต้องการที่พึ่ง แล้วอีริคก็เป็นพ่อของฉันตั้งแต่วันนั้น. . . .

แล้วเขาก็ยังเป็นรักแรกของฉันอีกด้วย และฉันก็ได้ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจบ ม. ปลายเมื่อไหร่ ฉันจะบอกเขา. . .

' ว่าฉันรักคุณป๋า '

หลักจากงานศพผ่านพ้นไปฉันก็ย้ายไปอยู่กับเขา และมารู้ทีหลังว่าเขา. . .คือ ทายาทมาเฟียรุ่นต่อไป !

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา สำหรับฉันแล้วอยู่ได้ทุกที่ทีมีเขา

ตัดกลับมาปัจจุบัน

หลังจากที่อีคุณป๋ามันเข้ามาก่อกวนถึงในห้องเรียนแล้ว มันก็นั่งเรียนอยู่กับฉันในห้องนั่นแหล่ะ ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมกลับ แม้แต่อาจารย์เองก็ไม่กล้าไล่เขา

แหงล่ะ ! ใครมันจะกล้าไล่ล่ะ ก็เล่นเอาปืนขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะเรียน มีคนกล้าก็บ้าแล้ว

หลังเลิกเรียน คุณป๋าก็พาฉันตรงกลับบ้าน ความจริงจะเรียกว่าบ้านก็ไม่ถูกนักหรอก มันน่าจะเรียกว่ากองกำลังทหารซะมากกว่า เพราะภายในบ้านทุกซอกหลืบมีแต่ลูกน้องของเขากระจายอยู่เต็มไปหมด

"ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับคุณอีริค/คุณหนูมีอา"

พอเข้ามาภายในบ้านลูกน้องทุกคนจะต้องหยุดกิจกรรมที่ทำอยู่แล้วพร้อมใจกันโค้งทำความเคารพต้อนรับคุณป๋ากับฉันทันที. . .เป็นแบบนี้ประจำทุกวัน

แต่บอกตรงๆเลยว่าอยู่มา6ปี ฉันก็ยังไม่รู้สึกชินสักทีที่จะต้องมีคนมาคอยต้อนรับแบบนี้

"ฉันกลับมาแล้ว"

คุณป๋าเอ่ยขึ้นพร้อมกับถอดเสื้อสูทตัวนอกออกแล้วเหวี่ยงให้ลูกน้องคนหนึ่งที่เข้ามารับเสื้อไปอย่างรู้งาน

"คุณป๋า ! ทีหลังอย่าเอาปืนไปขู่เพื่อนในห้องอีกนะคะ"

พอเข้ามาในห้องนั่งเล่นฉันก็พูดเรื่องเมื่อเช้าทันที เอาปืนไปขู่เด็กอายุสิแปดมันเกินไป เป็นตัวอย่างไม่ดีด้วย เดี๋ยวเด็กๆจะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง

"ก็คุณป๋าเป็นห่วงมีอานี่คะ"

มีคะ มีขา ตลอดแหล่ะ ! เวลาที่ฉันโกรธ หรือไม่พอใจเขาจะพูดแบบนี้ทุกที และฉันก็มักจะใจอ่อนซะด้วยสิ

แต่ยังไงก็ต้องพูดบ้าง จะได้ไม่ทำอีก

"คุณป๋า ! หนูโตเป็นสาวแล้วนะคะ"

"ไม่ได้ !"

"เฮือกก !!"

จู่ๆอีคุณป๋ามันก็เสียงดังขึ้นมา แล้วยังหันมามองฉันตาขวางอีก ทั้งๆที่เมื้อกี้มันยังยิ้มอยู่เลย !

"โตเป็นสาวแล้วหมายถึงอะไร !? หมายความว่าคิดจะทำนู่นทำนี่กับผู้ชายที่คุณป๋าไม่รู้จักอย่างนั้นใช่มั้ย !?"

ตอนนี้อีคุณป๋ามันพูดคนเดียวพร้อมกับทำหน้าได้น่ากลัวมาก !

คือ ?

แล้วคิดอะไรไปไกลขนาดไหนนั่น แค่ฉันบอกว่าฉันโตเป็นสาวแล้วเนี่ย ทำไมอยู่ๆก็รู้สึกเพลียจิตขึ้นมาเฉยๆเนี่ยฉัน

"คุณป๋าไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนมาแตะต้องลูกสาวของคุณป๋าเด็ดขาด !"

ยัง. . .ยังไม่จบ. .

"อีกอย่าง ! คุณป๋าไม่ชอบให้มีอายิ้มให้ใครด้วย เพราะฉะนั้นใครแตะต้องหรือแม้แต่ยิ้มให้ล่ะก็. . . ว๊ากกก !! มันต้องตายย !! ต้องฆ่ามันให้หมด !!!"

หลักจากที่อีคุณป๋ามันพร่ำพูดคนเดียวเป็นนานสองนาน จู่ๆมันก็แหกปากขึ้นมาลั่นบ้านพร้อมกับยกมือขึ้นขยี้หัวไปมาเหมือนคนสติแตก !

ไม่สิ ! ฉันว่าเขาต้องสติแตกไปแล้วแน่ๆ แค่คิดก็เพี้ยนขนาดนี้เลยเรอะ !?

โว้ยยยยยยย !

คนที่สติแตกมันน่าจะเป็นฉันมากกว่ามั้ย !? ที่ไปหลงรักคนที่ไม่ยอมเข้าใจอะไรเลยแบบอีคุณป๋าเนี่ย

"อีริคบ้า ! ซื่อบื้อ ! งี่เง่า ! ปัญญาอ่อน !"

ฉันตะโกนใส่หน้าเขาแล้วเดินหนีไปทันที งื้อออออ ! มีอาหัวร้อน

"เดี๋ยวเถอะมีอา ! บอกกี่ครั้งว่าให้เรียกคุณป๋า แล้วเป็นลูกมาว่าพ่อแบบนั้นได้ยังไง กลับมาคุยกันเดี๋ยวนี้นะ !"

เสียงของคุณป๋าดังไล่หลังมาแต่ฉันไม่สนใจ ไม่กลับโว้ยยย ! ไม่คุยแล้ว ! หัวร้อน ! เมื่อไหร่คนซื่อบื้ออย่างคุณป๋าจะเข้าใจ และมองว่าฉันเป็นผู้หญิง ไม่ใช่ลูกสาวซะที !

ดีล่ะ ! ฉันตัดสินใจแล้ว !

ก่อนที่จะไปบอกรักเขา ฉันจะทำให้เขามองฉันเป็นผู้หญิงให้ได้ !

คอยดู !

-มีอา-