“Sırrın sırrım küçük hanım. Kendine iyi bak.”
Merhamet dolu bakışları minnet duyan kahvelerime dikilmişti. Içimden gelen ani dürtüye engel olamayarak sarıldım güçlü adama. Baba sevgisine muhtaç yanım ortaya çıkmıştı. Sarılmama karşılık verdiğinde kalbimi sıkıştıran hisle gözlerim doldu. Tanrı onun gibi bir babaya ihtiyacım olduğunu bilmiyor muydu ?
John'dan bir adım uzaklaşıp telefonumu yeniden açtım. Aklıma gelen ilk şeyi yazmaya başladım.
'Üzgünüm, babam bana hiç sarılmadı.' Cümlemi okuyup başını hafifçe yana eğdi. Kalbimin kırıklığı geçer miydi bilmiyordum ama parçalar battığı yerleri acıtıyordu.
“Demek bir baban var.”
Omuzlarımı yukarı kaldırıp indirdim. Yanağımdan akan damlayı elimin tersiyle silerken gülümsüyordum. John kollarını iki yana kocaman açtı. Bir yerde okumuştum, ba
