หมอร้ายมาเฟียลวง

ตอนที่3 เจ้าของผับ

@ K song

มาเฟียหนุ่มเดินทางมาถึงที่ร้านของตัวเองพร้อมกับลูกน้องคนสนิทของเขาที่เดินทางมาดูแลความปลอดภัยให้กับเขาด้วย มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาด้วยท่าทางที่สง่าและน่าเกรงขาม ใบหน้าหล่อเหลาที่นิ่งจนใครเห็นก็พากันหลบสายตาเขา เพราะสายตาคู่นี้เป็นสายตาของมักจุราชที่ชี้เป็นชี้ตายได้เลย คิมหันต์เดินขึ้นมาชั้นบนห้องทำงานของเขาที่อยู่ด้านบนสุดของผับหรูแห่งนี้ และเดินมานั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง พร้อมกับไม่รอช้าที่จะเปิดคอมและดูกล้องวงจรปิดเพื่อที่จะดูว่า คนที่เขาสนใจอยู่ตรงไหนกัน สายตาคมของมาเฟียหนุ่มกวาดสายตามองหา คุณหมอคนสวยของตัวเอง จนกระทั้งเห็นคนสวยในกล้อง รอยยิ้มร้ายบนใบหน้าหล่อนี้ก็ปรากฏขึ้นมาทันที เขามองคนสวยดื่มกับเพื่อนที่โซนวีไอพี ดูเหมือนว่า ลุคที่เขาเห็นอยู่ในตอนนี้จะแตกต่างจากลุควันนั้นอย่างสิ้นเชิง วันนั้นแม้อยู่ในชุดเรียบร้อยตามเเบบฉบับคุณหมอเขาว่าสวยและน่ามองแล้ว พอมาเจอในลุดเปรี้ยวจี๊ดเซ็กซี่ขนาดนี้บอกเลยว่า สเปคเขามากๆ จนอยากจะลิ้มลองแล้ว เขามองจ้องร่างบางเย้ายวนนี้ แบบไม่คาดสายตาเลย

” นายครับ เครื่องดื่มครับ “ บาลองที่มาดูแลนายของตัวเอง พอเครื่องดื่มขึ้นมาเสริฟแล้วตัวเขาก็จัดการชงเครื่องดื่มออนเดอะล็อกให้นายของตัวเองทันที อย่างคนที่ไม่รอช้า

“ มึงก็ดื่มเป็นเพื่อนกูด้วยสิ ” เป็นปกติ หากเขาไม่ได้ดื่มกับเพื่อนๆของเขา เวลาที่คิมหันต์อยากชิล เขาก็จะนั่งดื่มกับบาลองหรือนาซาน

“ ได้ครับนาย ” แล้วบาลองก็เป็นคนนั่งดื่มกับนายของตัวเอง แต่คิมหันต์ก็ไม่ได้ สนใจคุยอะไรมากมาย เพราะสิ่งที่เขาสนใจตอนนี้ อยู่ในหน้าจอนี้มากกว่า คิมหันต์นั่งดื่มด้วยความอารมณ์ดี เรียกได้ว่า เป็นการดื่มที่ผ่อนคลายและสบายใจมาก เขาเฝ้ามองเวลาที่คนสวยของเขาเต้นโยกย้ายไปมาอยู่กับเพื่อนๆของเธอ จนผ่านไปนานมาก เขาจึงมีคำสั่งออกมา

“ ให้คนของเราส่งเครื่องดื่มไปให้โต๊ะคุณหมอ ” เสียงเข้มนิ่งพูดสั่งลูกน้อง

“ ได้ครับนาย ” หลังจากที่เขาส่งเครื่องดื่มไปให้แล้ว เขาก็นั่งดื่มกับบาลองต่อแต่สายตาก็ยังมองไปที่สาวๆกลุ่มคุณหมออยู่เรื่อยด้วยความใจเย็นกับเป้าหมายนี้ เพราะระดับของคุณหมอมันไม่ใช่ง่ายที่เขาจะสามารถให้คนไปดีลจ่ายจบได้ แต่ของแบบนี้ได้ช้าอาจจะเป็นของดีก็ได้

ด้านหมอเค้ก

เธอทำงานติดต่อกันยาวนานมาเป็นอาทิตย์และพรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดพักผ่อนของเธอด้วย อีกอย่างเพื่อนรักของเธอก็อยากออกมาดื่มและผ่อนคลาย ทำให้หมอเค้กและเพื่อนสาวของเธออีกสองคนก็พากันมาดื่มที่ผับหรูแห่งนี้ จะว่าไปผับนี้ที่เธอมาดื่มเป็นผับที่หรูและก็มีขนาดใหญ่มากๆ เป็นผับที่ค่อนข้างมีระดับ เพราะคนที่มาเที่ยวที่นี้ล้วนแต่คัดฐานะมาเลยก็ว่าได้ เพราะการที่จะเข้ามาเที่ยวที่นี้ได้ไม่ใช่แค่มีเงินเพียงแค่อย่างเดียว แต่ต้องผ่านการคัดมาแล้ว อีกอย่างค่าเม็มเบอร์ที่นี้ก็เป็นรายปีและราคาหลักหลายแสนต่อปีอีกด้วย แต่กลุ่มของพวกเธอก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของผับนี้ ถึงแม้ว่าจะมากันมากันไม่บ่อยมากนัก แต่สำหรับพวกเธอเงินหลักแสนไม่ได้เป็นปัญหาอะไรเลย

ทั้งสามสาวพอมาถึงพวกเธอก็เดินเข้าไปภายในผับหรูแห่งนี้และเดินตรงขึ้นไปยังโซนวีไอพีที่พวกเธอนั้นได้ทำการจองมาก่อนแล้ว และพวกเธอก็ได้ทำการสั่งเครื่องดื่มที่พวกเธอนั้นชอบดื่มกัน หลังจากที่เครื่องดื่มเหล่านี้มาเสิร์ฟเพียงไม่นานทั้งสามสาวก็นั่งดื่มและเม้าท์มอยกันตามประสาเพื่อน ในกลุ่มของเธอมีกันอยู่เพียงแค่สามคน นั่นก็คือคุณหมอเค้กและก็คุณหมอแพรวา ส่วนเพื่อนอีกคนของพวกเธอคือลูกหว้า รายนี้พอเรียนจบมาก็เป็นดีไซเนอร์และมีแบรนด์เป็นของตัวเอง ทำให้หลังจากที่พวกเราเรียนจบต่างคนต่างมีหน้าที่ของตัวเองและก็ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยครั้งนัก ซึ่งวันนี้ทั้งสามสาวพวกเธอมีวันว่างที่ตรงกันจึงทำให้ชวนกันมาดื่มในร้านแห่งนี้

ระหว่างที่พวกเธอพากันดื่มก็มีบรรดาหนุ่มหล่อมากมายที่อยากจะเข้ามาทำความรู้จักและอยากจะเข้ามาดื่มกับพวกเธอ อาจเป็นเพราะทั้งสามสาวมีหน้าตาที่สวยและก็หุ่นที่เป็นมาตรฐานของผู้หญิง อีกทั้งการแต่งกายของทั้งสามยังแบรนด์เนมทั้งตัวกันอีกด้วย เรียกได้ว่าทั้งสามอยู่ในระดับพวกไฮโซหรือคุณหนูเลย แต่ด้วยความที่พวกเธอทั้งสามคนก็ไม่ได้เป็นคนที่หยิ่งอะไรมากมาย จึงทำให้พวกเธอไม่ได้ปฏิเสธ จนกระทั่งมีพนักงานเสิร์ฟถือถาดที่มีเครื่องดื่มวิสกี้เดินเข้ามาหยุดที่โต๊ะของพวกเธอ

“ ขออนุญาตนะคะ ”

เสียงของพนักงานเสิร์ฟคนนี้ทำให้ทั้งสามสาวที่กำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ต้องมองมาที่เธอด้วยสายตาเดียวกัน จนกระทั่งพนักงานเสิร์ฟคนนี้วางแก้วเครื่องดื่ม ลงบนโต๊ะของพวกเธอทั้งสามแก้วจึงทำให้ทั้งสามสาวต้องมองหน้ากันทันทีด้วยความที่พวกเธอไม่ได้เป็นคนสั่งเครื่องดื่มเหล่านี้

“ ขอโทษนะคะ น่าจะเสิร์ฟผิดโต๊ะค่ะพวกเราไม่ได้สั่งเครื่องดื่มพวกนี้ ”

หมอเค้กที่เธออยู่ใกล้สุดเธอจึงรีบพูดขึ้นมาด้วยความที่พวกเธอไม่ได้สั่งกัน และคิดว่าพนักงานสาวคนนี้น่าจะนำมาเสิร์ฟผิดโต๊ะ

“ ไม่ผิดหรอกค่ะ นายเป็นคนให้มาเสิร์ฟเครื่องดื่มที่โต๊ะของพวกคุณค่ะ ”

คำสั่งจากเบื้องบนที่ให้มาเสิร์ฟเครื่องดื่มเหล่านี้กับพวกเธอทำให้พนักงานอย่างเธอต้องมาเสิร์ฟและก็พูดไปตามความจริงคำพูดของพนักงานคนนี้ทำให้หมอเค้กมองไปที่หน้าของเพื่อนเธออีกสองคน

“ นาย คือใครหรอคะ ” หมอแพรวาเธอจึงเป็นคนถามพนักงานด้วยความอยากรู้ว่าคนที่สั่งเครื่องดื่มมาให้พวกเธอเป็นใครกัน ซึ่งคำถามนี้ทำให้พนักงานสาวก็ตอบมาได้ทันที

“ นายของเราคือเจ้าของผับที่นี่ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวนะคะขอให้พวกคุณเที่ยวให้สนุกกับผับของเราค่ะ ” พนักงานคนนี้พูดจบเธอก็เดินออกจากโต๊ะของพวกเราไปทันทีโดยที่ไม่รอให้ทั้งสามมีคำถามอีก

“ แกรู้จักหรอ ”

หลังจากที่พนักงานคนนี้เดินออกไปแล้วหมอเค้กเธอจึงหันมาถามเพื่อนสาวของเธออีกคนทันทีเพราะสำหรับเธอและแพรวา พวกเธอทั้งสองคนวันๆ ก็อยู่แต่โรงพยาบาลเจอแต่คนไข้คงจะไม่ได้เจอเจ้าของผับนี้อย่างแน่นอนต่างจากเพื่อนอีกคนนึงของพวกเธอ ลูกหว้าเธอทำงานในสายออกแบบ และออกสังคมค่อนข้างบ่อย การที่เจ้าของผับให้คนนำเครื่องดื่มมาให้แบบนี้บางทีอาจจะรู้จักกับลูกหว้า แต่คำถามของหมอเค้กที่ถามลูกหว้าทำให้ เจ้าตัวก็รีบส่ายหน้าให้กับเพื่อนทั้งสองคนทันที ด้วยความที่เธอเองก็ไม่ได้รู้จักเจ้าของผับคนนี้จริงๆ ใบหน้าสวยของลูกหว้าที่ปฏิเสธทำให้ทั้งสามถึงกับต้องมองหน้ากันอีกครั้งอย่างไม่เข้าใจ

“ ถ้ายัยลูกหว้าไม่รู้จัก แล้วเขารู้จักใครในพวกเราสามคนล่ะ ”

หมอแพรวาเธอก็พูดขึ้นมาทันทีและทั้งสามต่างคนก็ต่างทำหน้างง แต่ก็เพียงไม่นานในเมื่อทั้งสามไม่ได้มีใครรู้จักกับเจ้าของผับแห่งนี้เป็นการส่วนตัว พวกเธอเองก็เลิกสนใจกับเครื่องดื่มทั้งสามแก้วนี้และก็เช่นเดิมเพราะพวกเธอไม่คิดจะดื่มเครื่องดื่มที่คนอื่นสั่งให้หรือที่คนอื่นชงให้