[~CHAPTER 6~]
835 Words
+ Kaizen's POV.
"sir ma'am you can pick your dress nalang po na gusto niyong suotin for the wedding we have many designs here" sabi ng babae
"don't you have brain? Can't you see that she's blind?" naiirita ko namang sabi
"ah sorry po"
"Kaizen!!" pang sasaway ni dad sakin, tsk
"kahit ano nalang, basta wag lang yung masyadong revealing ha" masayang sabi naman ni Zoey, and again it really pissed me off... Seing her smile of victory, I hate this woman.
"can you stop this things?!" sigaw ko sa harap nila and they stared at me like what the...
"let's take a break for a minute please" my dad said and leave the room along with his secretary and the designer.
At syempre naiwan ako kasama ng babaeng toh,
"you planned this right?" I said
"plan? Ang alin?" inosente niyang tanong
"all of this, mula sa umpisa plinano mo lahat para maka akyat sa puder namin, diba?" my voice rise as I speak but she stayed calm.
"hindi ko alam kung anong sinasabi mo, pero ang sinisigurado ko sayo na hindi ko plinano ang lahat, kasi maski nga ako nabigla rin sa lahat ng pang yayari" she explained
"na bigla? Nabigla kapa sa lagay nayan?"
"Oo"
"what the... " inis kong sambit
"alam kong hindi maganda yung flow ng first meeting natin Kaizen, pero gusto ko lang linawin, kahit isang beses ay hindi ako nag tangkang lumapit sa kahit sino para lang humingi ng tulong lalong lalo na sa daddy mo, kusa siyang lumapit sakin, kwenento niya lahat na matagal na niyan hinahanap yung taong nag ligtas sa kanya kaya napunta siya sa lugar na tiniterhan ko, at hindi ko na yung kasalanan, matapos niyang malaman na wala na ang papa ko, siya mismo ang nag desisyon ng maipakasal ako sayo at kahit isang letra ay walang lumabas mula sa bibig ko para pag bintangan mokong ako ang may pakana ng lahat" pag papaliwanag pa niya, without knowing why I cooled down at tinitigan siya ng daritso.
"so tell me, anong nangyare? Ano yung buong pangyayare that night 5 years ago, ekwento mo lahat ng alam mo" I calmly said,
"nandun ako nung aksidente ng daddy mo" agad akong nagulat sa daretso niyang pagka sabi at mas sineryoso pa ang pag uusap namin,
+ Manuel's POV.
Dikit na dikit ang pisngi at tenga ko sa pintuan ng office ko at tahimik na nakikinig sa usapan ng dalawa,
Parang kanina lang sigaw ng sigaw si Kaizen at talagang nag iinit ang ulo, pero ngayon halos wala na akong marinig na sigaw, maski ang pinag uusapan nila ay hindi ko narin naririnig, pambihira.
"Mr. Ceo ayos lang po ba kayo?" tanong ng assistant ko
"shhh nakikinig ako" pabulong ko namang sagot
"eh sir kanina kapa po naka upo sa sahig habang nakikinig sa usapan ng anak niyo at ni Ms. Zoey baka madumihan na po kayo jan"
"shhhh wala akong naririnig wag kang maingay" bulong kong pag rereklamo,
+ Zoey's POV.
"let's end this here" sambit ni Kaizen na pawang napapaisip pa sa mga sinabi ko,
"I am expecting na matapos ng mga nakwento ko sayo ay hindi mo na ako pag bibintangan ng mga maling bagay, dahil nakakasakit yun sa loob ko, though wala ka namang pake alam sa kung anong nararamdaman ko" sambit ko
"hayst, what ever" pag bubuntong hininga niya at napa tahimik naman ako, wala nakong masabi, siguro kaylangan niya lang ng time para makapag isip isip, tapos apayag na siya ikasal sakin
Tapos matapos ang kasal mag h-honeymoon na kami,
And then mabubuntis ako,
Tapos magkakaron na kami ng baby
Tapos every years dapat nabubuntis ako ara one big happy family kami... Hehehehehe
"dad I know your there" sigaw niya at agad naman na nagbukas ang pintuan ng office,
"ehemm, so I am hoping na nakapag cool down na kayong dalawa, yes?" ambit ni Mr. Stellito, at agad ko namang napansin ang maduming pants niya, sa likod, para bang umupo siya sa kung saan na madumi
"yeah, and naman pwede mo munang tigilan ang lahat ng toh dad dahil pagod na pagod na ako ngayon kasabay pa ng mga nalaman kong kwento mula sa babaeng toh" sabi naman ni Kaizen at agad na umalis ng office, aba nang iwan, matapos akong mag effort sa pag eexplain mang iiwan nalang bigla, napagod din naman ako dun ah.
"good job Zoey" naka ngiting bati ni Mr. Stellito sakin matapos masiguradong naka labas na si Kaizen,
"walang ano man po sir"
"ang kailangan nalang nating masigurado ay kung talagang kumagat ba si Kaizen sa mga sinabi mo" pag iisip niya pang sabi.
"sana nga po"
- Writer
