[~CHAPTER 7~]
1194 Words
+ Jasper's POV.
"bro, ano bang nang yare sayo at bigla bigla ka nalang nag c-cutting" tanong ko kay Kaizen sa phone
"cutting?! Nababaliw kaba? Kailan pa ako nag cutting?" inis niyang tanong
"kanina" sabay taas naman ng isa kong kilay, may tupak ata toh nakalimutan na agad,
"baliw, diba sinabi ko sayo na e excuse moko sabihin mo may lagnat ako kaya ako umuwi" pikon nitong sigaw
"sinabi mo yun?" mukhang ako pala may tupak dito
"what the, papatayin talaga kita pag magkita tayo Jasper" pag babanta niya
"sorry ok, alam mo namang busy ako, kaya nakalimutan ko" pag rarason ko sabay kamot ng ulo
"busy? Ang sabihin mo busy ka kakalandi ng mga babae mo" opx...
"sorry na ok" sambit ko sabay akbay sa katabi kong chexxxx,
"nasan ba kayo?" tanong naman ni Kaizen
"pfft...nasa hospital" natatawa kong sabi habang pinag mamasdan si Danver
"cge tumawa kapa" pikon namang sabi ni Danver sakin HAHAHAHAHA
"seryoso? Yare ba?" tanong ni Kaizen,
"basta punta ka nalang dito, hintayin ka namin byeeeeee" sabay call ended ko sa phone,
"hayst, gusto ko nang umuwi, may game pako mamaya" sambit naman ni Jerick sabay sandal sa upuan na parang hindi naka kain ng 5 days
"hoi wag niyokong iwan dito baliw" pag aalala naman ni Danver
"kung tumakbo ka nalang kasi edi sana wala ka dito ngayon, diba babe" pag rereklamo ko sabay haplos sa mukha ng aking baby at nginitian naman niya ako ng nakaka akit na ngiti,
"can you all shut up, nakaka bingi mga reklamo niyo e pare parehas lang naman kayong sumama dito ng kusa" saad naman ni Tristan in a cold voice, well always naman
"teka, ano bang nangyare kay Kaizen? Bigla biglang umaalis na parang hinahabol ng isang dusenang aso" pag tataka naman ni Jerick
"don't know, pero for sure dahil yun sa 'FIANCÉ' niya" naka ngiting sagot ko naman habang iniisip kong anong itsura nang babaeng nahagip ni Kaizen, paniguradong wala siyang katulad, maganda at sexy tapos napaka perpecto... Yummy
------
--------
// 5 Mins later //
*booogsh*
Agad kaming nagsi talunan sa gulat sa malakas na pag sabog ng bomba... Joke
"baliw, muntik pa akong atakihin sa puso" sambit ni Danver na pahimas himas pa ng dibdib,
"wag niyokong kausapin masakit ulo ko" Kaizen said with a cold voice, stress si brad
+ Tristan's POV.
Daritso kong tinititigan ang namo mroblemang mukha ni Kaizen as he seat beside Jasper infront of me, I wonder why?
Ilang minutong natahimik ang buong silid kaya ako na sumalo ng ingay,
"so... What happened?" I asked pero hindi niya ako sinagot at napa pikit ng mata, halatang malalim na binagsakan ng problema ng lalaking toh
"kung hindi mo sasabihin ang problema mo, para san pa pagiging mag kakaibigan natin" I coldly said and he suddenly starred at me coldly
"it's dad," galit niyang sambit
"what about your dad?"tanong ni Jasper na naka akbay pa sa babae niya
"there's this woman na kwenento lahat sakin kung anong nangyari 5 years ago, and it bothers me a lot" dagdag pa niya,
"correct me if I'm wrong, this woman na tinutukoy mo is your fiancé?" tanong ni Jerick
"yes" mariing sagot ni Kaizen
"and that 5 years ago na tinutukoy mo ay yung night ng aksidente ng dad mo?" tanong pa ni Jasper at napa iwas naman ako ng tingin,
"exactly"
"so what's the issue? Anong kwento sayo ng fiancé mo?" Jerick asked
"she said that,that night pauwi sila ng papa niya, nang bigla silang kidnappin ng mga armadong lalaki na nag tangka sa daddy ko, sinet up sila ng papa niya para ipalabas na sila ang dahilan ng aksidente, balak na daw sanang barilin ng isang armadong lalaki ang daddy ko ng saluhin ito ng papa niya, dahil dito sinaktan sila ng mga lalaki at ito din daw ang dahilan ng pagka bulag niya at pagka matay ng papa niya" pag k-kwento ni Kaizen
"wait wait wait, so your saying na yung fiancé mo ay bulag?" tanong ni Danver
"yes"
"as in?"
"yes"
"BLIND!!!" sigaw naman ni Jerick
"I said yes" pasigaw namang sagot ni Kaizen
"HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA" sabay sabay na tawa ng tatlong sopas
"ENOUGH!!!!" sigaw ni Kaizen na nagpa tigil sa tatlo
"so... Ano pang sinabi ng so called fiancé mo?" I asked
+ Kaizen's POV.
"so... Ano pang sinabi ng so called fiancé mo?" tanong naman ni Tristan na may daretsong tingin sa mga mata ko, strange.
"matapos ng pang bubugbog sa kanila ay inakala daw ng mga lalaki na patay na siya, pero nang maka alis ang mga lalaki ay agad siyang tumayo kahit na nang hihina at tumawag nang tulog para ma e rescue ang daddy ko at agad na siyang umalis para iligtas ang sarili niya, matapos nun ay nalaman daw ng mga lalaki na naka ligtas pa siya kaya hinanap siya ng mga ito, kaya wala siyang ibang nagawa kungdi mag tago" pag kwento ko
"wait... It does make since... Tugmang tugma siya sa kwento ng mga pulis na naka rescue sa dad mo, so yung nasunog katawan ng lalaking sa tabi ng sumabog na kotse ay papa ng Fiancé mo" sambit naman ni Jasper na nagpa isip din sakin
"oo nga, parang naawa tuloy ako sa fiancé mo, nadamay lang sila pero nagawa niya pang matulungan ang dad mo, grabe din ang sinapit niya para lang maka tulong" dagdag pa ni Jerick
"yeah, at alam mo deserve niya na bumawi kayo sa kanya matapos ng ginawa niya you know" sambit naman ni Danver
"at anong gusto niyong gawin ko? Siguro naman sapat na bigyan nalang namin siya ng pera para mabayaran ang sakripisyo niya that night, bakit kailangan ipakasal pa siya sakin? I don't love her, nor like her. Ang ipakasal siya sakin ay masyado na yatang sumusobra" gigil ko namang sambit
"talk to you father brad, wala naman kaming magagawa sa desisyon ng dad mo" sabi naman ni Jasper
*ring ring ring
Agad na umagaw ng atensyon namin ang pag tunog ng cellphone ni Tristan kaya napa tigil kami sa mga pinag uusapan namin
"yes?" pag sagot niya
"ok" sabay baba niya ng phone
"kailangan ko nang umalis, tumawag sakin ang kapatid ko" pag papaalam niya at agad na lumabas ng room nang hindi manlang kami naka pag salita,
"what's up with him? Parang ilang na ilang siya ngayon ah" pag tataka naman ni Jerick
"at masyadong seryoso, well more serious than usual" dahg dag naman ni Jasper
Habang napa tahimik kami ni Danver sabay tinginan sa isa't isa.
- Writer
