[~CHAPTER 2~]
+ Kaizen POV.
"Ahhhhhh" sigaw ko nang dahil sa inis
"uhm husband ok ka lang ba?" pabebe niyang tanong
"husband?!" naiirita kong sambit
"oo, after all magiging asawa din naman kita not now but soon" this woman really pissed me off
"huh... Not now but never" I said as I tried to walk out but then suddenly she grab my hand
"husband nagugutom ako, pwede mo ba akong pakainin?" she said with a puppy eye... Like what the duck,
"pakainin? Mukha bang welcome ka dito sa bahay ko? I have no plan na patirahin ka dito understand me? So if I were you, just leave!!!"
"pero husband sayo ako punag katiwala ng daddy mo kaya pananagutan moko"
"ano ka buntis?...."
"soon... With your baby" she smile
"can you please stop that act, leave me alone" I harshly withdraw my hand in hers and go upstairs....
"pag iwan moko dito isusumbong kita sa daddy mo!!!" sambit pa niya at huminto ako at muli siyang hinarap
"go ahead, what.. You thing I'm afraid of you?"
"siguro sakin hindi, pero baka sa daddy mo oo, cge ka pag magalit ang daddy mo baka tanggalan ka ng allowance nun" ........ With 100% reality what she's saying is definitely true,
I sigh as I straighten my body and look at her as I was trying to stay calm
"donna give her foods to eat" I commanded, as the maid walk away I can see her smile with success... Good nanalo kalang ngayon... But don't expect me to treat you nicely in my own house BLIND DOG.
I was about to continue walking upstairs when AGAIN spoke
"husband subuan moko ah" and again I was about to blowbut I was trying to stay calm for my allowance sake,
"suuuuuurrrreeeee.... Hehehehe" I smile evily
I'll make you regret for coming in this house.....
[~CHAPTER 3~]
+ Kaizen's POV.
Donna was escorting my blind dog to the kitchen since she can't see, if I were donna, i will lead that woman out of my house.
"Ms. umupo po muna kayo dito at ihahanda ko lang ang pagkain mo" sambit ni Donna sa kanya
"and who said that you can call her ms?" pikon kung tanong
"eh sir, diba po fiance niyo sya" she answered so I angrily starred at her...
------
--------
I was starring at this blind dog from the back thinking what I could do to make her leave my house immediately, and then suddenly I realize the food that she was about to eat....what a Brilliant me
"ako na mag luluto" sambit ko kay donna
"sir?"
"what? After all my FIIIIAAANNCEEE is hungry, so I should cook for her" I smiled evilly,
I quickly grab the most special weapon that I can use to defeat my enemy and started cooking
I putted spicy pepper and extra spicy souce for the dish, and of course I added too much salt and too much ginger, this would work.
After cooking I prepared the dish and present it to her.... I can already feel the victory this time.
"uhm.. Husband?"
"what"
"subuan moko" if she weren't a girl I had already punch her for sure
"suuurreee" I answer as I was trying to be patient
Sa isang subo ko palang sa kanya ramdam ko na ang excitment sa magiging reaksyon niya hehehehe.
"mmmm.... Di ko alam na masarap ka palang mag luto husband ah..." I.......was......furious, is this woman crazy or something?
"talaga?"
"oo pano mo nalaman na paburito ko ang maanghang?" naka ngiti niyang sambit,, and I was silent for a second
I was about to talk when the telephone suddenly ring so I was interrupted
"hello?" pag sagot ng isang maid
"sir ang daddy niyo po" sambit naman nito
"bakit daw?"
"gusto ka daw po niyang maka usap at pinapahatid na muna si ms sa kwarto niya"
"hang on!!!! Kwarto niyaaa?!" sabay turo ko kay Zoey
"kailan pa siya nagkaron ng lugar sa pamamahay natoh? And I'm warning you all, this woman is not the miss of this house" my voice was rising as a speak and all the maids head bow down,
"take Zoey to her room now" my father angrily commanded in the telephone.....
"what the bear!!!!" I sigh for I can do nothing
Binigay sakin ng maid ang telepono at inalalayan na si Zoey pataas.
------
--------
+ Zoey's POV.
Nang maka rating nako sa kwarto ay agad akong iniwan ng maid, nang maisara ang pintuan ay agad akong nagpa karipas ng takbo papuntang banyo at nag mumog ng tubig dahil sa sobrang hapdi ng dila ko,
"araay kooo pooo... Ang anghaaaannggggg" halos mapa iyak ako sa anghang grabeeee...
Matapos mabawasan ang hapdi sa dila ko ay lumabas nako ng banyo....
"wow kwarto ko toh?" sambit ko sa sarili
"pero teka diba dapat sa kwarto ako ni Kaizen matutulog? After all fiance na niya ako"
"and you really think na ituturing kitang fiance ko?" agad akong napa talon sa gulat nang dahil kay Kaizen,
//kanina pa ba siya diyan? Nakita niya bang tumitingin ako sa paligid.... Nalaman niya na bang nag papanggap lang ako//
"ginulat moko, akala ko walang tao dito" sambit ko
"malamang, ano pa nga bang makikita mo kung bulag ka diba"
"ops ops ops, baka nakakalimutan mo, tong bulag na sinasabihan mo ay soon to be your wife" taas noong sambit ko
"ang laki nga naman talaga ng tingin mo sa sarili mo noh, nagawa mo pang mag imagine ng ganyan despite of the fact na bulag kana nga..." naging speechless ako sa panglalait niya pero nanatili akong naka ngiti though nasaktan ako nun deep inside
"alam mo napa isip tuloy ako, anong kalokohan kaya ang ginawa mo sa daddy ko para lang mapunta sa pamamahay ko, at bilang fiance ko pa ha... Ano?... Ginamit mo ba yung pagiging savior ng tatay mo 5 years ago para lang mabilog mo ang utak ng daddy ko?"
"hindi na nakapag tataka, na yung mga taong kagaya mo na wala nang makakapitan sa buhay at kapit patalim nalang kaya gumawa gawa ka ng kung ano anong paraan para maka akyat sa puder ko, well congrats kasi nag tagumpay ka... SANGAYON... but never expect me na hahayaan lang kitang gawin lahat ng gusto mo under my roof" at agad naman siyang nag lakad palabas ng kwarto nang hindi manlang pinakikinggan ang sasabihin ko.
It hurts....
Totoo na gusto kong mapunta sa ganitong sitwasyon, makatira sa malaking bahay, wala nang problema sa buhay gaya ng pag t-trabaho para lang maka kain ng tatlong beses sa isang araw, at syempre... Yung makasama yung taong matagal ko nang gusto... Sino nga naman ang hindi gugustuhin yun?
Yung masakit lang ay yung tignan ka ng iba bilang masamang tao without knowing kung anong tunay na rason.