แต่งงานยังไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ด้วยซ้ำ ไอ้ตินลูกน้องที่แสนจะกวนประสาทก็โทรตามให้ไปทำงานยิก ๆ สรุปผมหรือมันกันแน่ที่เป็นเจ้านาย
"ไม่ไป มึงไม่เข้าใจรึไง กูอยู่ในช่วงฮันนีมูน"
ผมกรอกเสียงตามสายไปอย่างหงุดหงิด ก็มันเล่นโทรมาแต่เช้า ตอนที่เลือดลมผมกำลังสูบฉีดพอดี
"โธ่ บอสครับ มาสักแป๊บก็ได้ครับ ค่อยกลับไปฮันนีมูน"
เห็นมั้ย ผมบอกแล้วว่ามันชอบกวนประสาท
"มีอะไรเร่งขนาดนั้นวะ งานทุกอย่างมึงก็ทำได้ไม่ใช่รึไง"
"ก็ใช่ครับบอส แต่วันนี้มีเด็กมาสมัครงานใหม่ บอสต้องมาเช็คของนะครับ"
เฮ้อ..สุดท้ายผมก็จำใจลุกจากที่นอน เรื่องเช็คของผมต้องดูด้วยตัวเองเพื่อจะได้ของมีคุณภาพมาบริการลูกค้า
"เดี๋ยวพี่กลับมานะคะคนดี พี่ไปทำงานแป๊บเดียว"
ผมก้มลงบอกภรรยาสาวที่นอนอยู่ข้าง ๆ พร้อมจุมพิตลงบนหน้าผากมน
"ไม่ต้องรีบก็ได้นะคะ ทำงานให้เต็มที่เลยค่ะ"
พูดเสร็จแพรวาก็หันไปนอนต่อ
"ไม่เอา เดี๋ยวพี่รีบกลับมาฮันนีมูน"
"พี่
