"พี่เจฟ หนูบอกแล้วว่าค่อยมารับก็ได้ค่ะ หนูยังทำโครงงานกับเพื่อนไม่เสร็จ"
ฉันพูดกับพี่เจฟ ที่ดึงดันจะมานั่งรอฉันทำโครงงานที่มหาวิทยาลัย
"ก็พี่แค่อยากมารอเมีย ผิดตรงไหน"
"หนูรู้ค่ะ แค่กลัวพี่จะเบื่อที่ต้องรอนาน เพราะยังต้องทำอีกเยอะ"
"พี่รอได้ แพรไปทำโครงงานของแพรเถอะค่ะ"
ในเมื่อพูดไม่ฟังก็ต้องปล่อยให้นั่งรอไปแบบนั้นแหละ
"เดี๋ยวแพร...ในกลุ่มมีกี่คน ผู้ชาย หรือผู้หญิง"
จู่ ๆ ถามขึ้นมาตอนที่ฉันกำลังหันกลับจะไปที่กลุ่มเพื่อนที่เริ่มทะยอยมาทำโครงงาน
"แปดคนค่ะ ผู้หญิงสาม ผู้ชายห้า"
"ทำไมผู้ชายเยอะ"
"ก็ในห้องหนูผู้ชายเยอะกว่าผู้หญิงนี่คะ แล้วอาจารย์บอกให้กระจาย ๆ กัน"
ได้คำตอบเสร็จก็หน้าบูดเป็นตูดลิง นี่เขาเอาแต่ใจยิ่งกว่าก่อนที่จะแต่งงานอีกนะ
"ห้ามคุยกับผู้ชาย"
เดี๋ยวนะ..นี่เขาลืมไปรึเปล่าว่าฉันทำโครงงานเป็นกลุ่ม
"ไม่คุยแล้วจะทำยังไงคะ กลุ่มเดียวกัน พี่เจฟอย่ามาเอาแต่ใจตอนนี้นะคะ"
