Habang kinakausap niya ang anak ay napatingin siya kay Tristan. Dahan dahan nitong binabalatan ang mansanas na may mga ngiti sa labi. Tabitha's heart clenched. She saw how he wanted to be with his son.
Tama ito, she had been unfair when she decided to keep his son from him. "Nganga na ang sisiw." he said in a childish manner para subuan ang kanilang anak. And she couldn't help herself on loving him more as she saw how their son received him with an open heart.
Siguro nga totoo ang tinatawag nilang lukso ng dugo dahil kitang kita niya iyon sa kaniyang mag-ama. Ngumanga ng pagkalaki ang anak niya para kainin ang mansanas na binigay ng tatay. "Hinay hinay lang, " he said with a chuckle. "Baka mabulunan ka." ngumiti lang ang anak nila habang nginunguya ang laman ng bibig nito. "Pasensya
