ตอนที่ 4: คืนอันตรายในผับ

1424 Words

หลังงานเลี้ยงโรงพยาบาลเลิกอย่างเป็นทางการตอนเที่ยงคืน แพรและกลุ่มพยาบาลอีกสามสี่คนตาเป็นประกายวิ่งมาลากแขนพิมพ์ “ไปต่อกัน! ผับดังแถวทองหล่อ วันนี้ต้องมันให้สุด!” พิมพ์ที่ดื่มค็อกเทลไปสามแก้วแล้วรู้สึกครึกครื้นเป็นพิเศษ ยิ้มกว้างแล้วพยักหน้า “ไปสิคะ!” เธอไม่เห็นว่ามีรถยนต์สีดำคันใหญ่คันหนึ่งจอดสนิทอยู่หน้างานเลี้ยง และคนขับในสูทดำกำลังรอ นพ.ธันวา อัครเดช อยู่เงียบๆ ผับชื่อดังย่านทองหล่อคืนนั้นแน่นเอียด เสียงเพลง EDM ดังกระหึ่ม แสงเลเซอร์สีม่วง-แดงพุ่งวูบวาบไปทั่ว กลุ่มพยาบาลหาโต๊ะมุมโซฟาได้ พิมพ์นั่งลงแล้วยกแก้ว tequila shot ขึ้นชนกับเพื่อนๆ รอบแรก รอบสอง รอบสาม… เธอเริ่มรู้สึกมึนหัวแต่ยังสนุกสุดขีด ร่างกายโยกตามจังหวะเพลงโดยไม่รู้ตัว ผ่านไปเกือบชั่วโมง แพรลุกไปเต้นกับเพื่อนอีกคน ทิ้งพิมพ์นั่งเฝ้าโต๊ะกับพยาบาลอีกคนชื่อนุ่น มีผู้ชายสองคนในชุดเสื้อเชิ้ตสีสดเดินมาทักทาย ยกแก้วมาชน ชวนคุย พิมพ์ยิ้มสุภาพแต่ไม่สนใจมากนัก เธอแค่พยักหน้าตอบบ้างเป็นครั้งคราว ผู้ชายคนหนึ่งยื่นแก้วใหม่ให้เธอ “ดื่มแก้วนี้สิ สวยขนาดนี้ต้องดื่มให้เยอะ” พิมพ์รับมาโดยไม่คิดอะไร จิบไปหนึ่งอึก รสชาติหวานแปลกๆ แต่เธอคิดว่าเป็นค็อกเทลสูตรใหม่ของร้าน ไม่ถึงสิบนาที ร่างกายเธอเริ่มร้อนวูบวาบ หัวใจเต้นแรงผิดปกติ ขาสั่น มองอะไรก็เริ่มพร่าเบลอ “พิมพ์ เป็นอะไรรึเปล่า” นุ่นหันมาถาม “หนู… มึนหัวจังเลยค่ะ” พิมพ์พูดเสียงอู้อี้ มือเท้าเย็นเฉียบ นุ่นรีบลุกไปตามแพร แต่ผู้ชายสองคนนั้นกลับยื่นมือมาประคองพิมพ์ “เดี๋ยวพาไปพักก่อนนะสาวสวย” พิมพ์พยายามสะบัดแต่ไม่มีแรง สติเริ่มเลือนลาง จู่ๆ ก็มีเงาร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาขวางหน้าผู้ชายทั้งสองอย่างรวดเร็ว “ปล่อยเธอ” เสียงเข้มต่ำเย็นยะเยือกดังขึ้น ผู้ชายสองคนเงยหน้าขึ้นเห็นธันวาในชุดสูทสีดำ ใบหน้าเรียบแต่ดวงตาดุดันราวกับพร้อมฆ่า ทั้งคู่ชะงักทันที “คุณหมอธันวา…” นุ่นอุทานออกมาเบาๆ ธันวาไม่พูดอะไรเพิ่ม เขาคว้าข้อมือพิมพ์มาพาดบ่า แล้วอุ้มเธอขึ้นแนบอกในท่าเจ้าหญิงทันที ร่างกายร้อนผ่าวของเธอแนบชิดอกกว้างแข็งแรงของเขา “พาเพื่อนเธอกลับบ้านเดี๋ยวนี้” เขาหันไปสั่งนุ่นเสียงเย็น “ส่วนเธอ… ฉันจัดการเอง” นุ่นและแพรที่วิ่งกลับมาพอดีเห็นภาพนั้น ตกใจแต่ไม่กล้าขัด เพราะสีหน้าธันวาในตอนนี้ดูอันตรายเกินกว่าจะเถียง ธันวาอุ้มพิมพ์ออกจากผับอย่างรวดเร็ว คนขับรถรีบเปิดประตูรถเบนซ์สีดำให้ทันที เขาวางเธอลงเบาะหลังแล้วขึ้นนั่งข้างๆ สั่งคนขับสั้นๆ “คอนโดฉัน เร็วที่สุด” ระหว่างทาง พิมพ์ครางเบาๆ ร่างกายร้อนรุ่มจนแทบคลั่ง เธอเกร็งขาแน่น มือจิกเบาะหนังแน่นโดยไม่รู้ตัว “ร้อน… ร้อนเหลือเกิน…” เธอพึมพำเสียงสั่น ธันวาเหลือบมองเธอ ดวงตาเข้มขึ้นทันที เขารู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ยาที่ผู้ชายสองคนนั้นใส่ในแก้ว ไม่ใช่ยานอนหลับธรรมดา แต่เป็นยาปลุกเซ็กซ์ชนิดแรง เขากัดฟันแน่น “ใจเย็นๆ นะพิมพ์ อีกเดี๋ยวถึง” แต่พิมพ์เริ่มเสียการควบคุม เธอพลิกตัวเข้าหาเขา มือเล็กๆ เอื้อมมาคลำหน้าอกเขาโดยสัญชาตญาณ ปากครางเบาๆ “ช่วยหนูด้วย… ได้โปรด…” ธันวาคว้ามือเธอไว้แน่น หายใจหนัก “อย่า… เดี๋ยวถึงก่อน” รถจอดสนิทหน้าคอนโดหรูย่านสุขุมวิท ธันวาอุ้มเธอขึ้นลิฟต์ส่วนตัวตรงไปยังเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด ประตูห้องเปิดออก ห้องกว้างขวางสไตล์โมเดิร์น โทนสีเทา-ดำ เฟอร์นิเจอร์เรียบหรู เขาอุ้มเธอไปวางลงบนเตียงขนาดคิงไซส์นุ่มในห้องนอนหลักทันที พิมพ์นอนแผ่หรา ชุดเดรสสีดำร่นขึ้นเผยเรียวขาเนียนจนเกือบถึงสะโพก เธอแอ่นอกครางเบาๆ มือตัวเองลูบไล้ไปตามต้นขาโดยไม่รู้ตัว ธันวายืนนิ่งอยู่ปลายเตียง มือกำแน่น ดวงตาเข้มมืดลงทุกขณะ เขารู้ว่าเขาควรเรียกหมอ ควรฉีดยาแก้ฤทธิ์ ควรทำทุกอย่างให้ถูกต้อง แต่เสียงครางหวานแผ่วของเธอ ความร้อนจากร่างกายที่แผ่ออกมา กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมผสมกลิ่นผู้หญิงที่กำลังต้องการเขา… ทำลายกำแพงทุกอย่างลงในพริบตา “พิมพ์…” เขาเรียกชื่อเธอเสียงแหบพร่า “ถ้าเธอยังมีสติอยู่บ้าง บอกฉันเดี๋ยวนี้ว่าอยากให้ฉันหยุด” พิมพ์ลืมตาขึ้นมองเขา ตาปรือพร่าแต่เต็มไปด้วยความต้องการลึกสุดขีด เธอเอื้อมมือมาคว้าข้อมือเขา ดึงลงมาหาเธอ “อย่าหยุด… ช่วยหนู… ได้โปรด…” นั่นคือคำสุดท้ายที่ทำลายเหตุผลของเขา ธันวาก้มลงจูบเธออย่างดุร้าย ปากร้อนรุ่มประกบปากเธอแนบแน่น ลิ้นสอดเข้าไปรุกล้ำชิมลิ้มรสหวานของเธออย่างหิวกระหาย มือใหญ่ปลดกระดุมสูทตัวเองทิ้ง แล้วถอนจูบออกมาพอให้หายใจ เขาคร่อมร่างเธอ มือลากซิปชุดเดรสลงช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและชุดชั้นในลูกไม้สีดำที่เธอใส่มาคืนนี้ “สวยเกินไปแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบ ก่อนก้มลงดูดเม็ดอกที่ตึงชูชันผ่านผ้าลูกไม้ พิมพ์แอ่นอกครางดัง มือจิกผมดำสนิทของเขาแน่น ธันวาใช้ฟันดึงบราเธอลง ดูดเล็มเม็ดอกสีชมพูสลับซ้ายขวาอย่างหิวโหย มืออีกข้างลูบไล้ลงไปตามหน้าท้องแบนราบ จนถึงขอบกางเกงใน นิ้วยาวสอดเข้าไปใต้ผ้าบางนั้น พบความเปียกชุ่มที่พร้อมรับเขามาตั้งแต่ต้น “แค่โดนยา หรือเธอต้องการฉันขนาดนี้อยู่แล้ว” เขากระซิบข้างหูเสียงเย้ายวน ก่อนสอดนิ้วเข้าไปหนึ่งนิ้ว ช้าๆ ลึกๆ พิมพ์สะดุ้งครางดัง ร่างกายบิดโค้งรับการสัมผัสนั้น เขาขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ เพิ่มเป็นสองนิ้ว วนวนจุดเสียวภายในจนเธอเกร็งตัวแน่น น้ำรักไหลทะลักเปียกมือเขา “ธันวา… ขอ… ขอมากกว่านี้…” เธอร้องขอเสียงสั่น ธันวาถอนนิ้วออกช้าๆ แล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองจนหมดอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายกำยำ กล้ามเนื้อชัดทุกสัดส่วน และความแข็งตัวเต็มที่ที่พร้อมจะครอบครองเธอ เขาคร่อมลงมาอีกครั้ง จับขาเรียวของเธอแยกกว้าง แล้วค่อยๆ สอดความแข็งร้อนนั้นเข้าไปช้าๆ พิมพ์กรีดร้องเบาๆ จากความแน่นฟิตที่ถูกยืดออกครั้งแรก แต่ฤทธิ์ยาทำให้เธอต้องการเขาอย่างบ้าคลั่ง เธอยกสะโพกสวนขึ้นรับทันที ธันวากัดฟันครางต่ำ ก่อนเริ่มกระแทกเข้า-ออกช้าๆ แต่ลึกทุกครั้ง มือจับสะโพกเธอไว้แน่นไม่ให้หนี “แน่น… ดีเหลือเกิน…” เขากระซิบเสียงแหบ ก่อนเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังผับๆ ผสมกับเสียงครางของทั้งคู่ พิมพ์เกร็งตัวแน่น รู้สึกถึงจุดสุดยอดครั้งแรกที่พุ่งทะยานมาอย่างรวดเร็ว เธอกรีดร้องชื่อเขาดังลั่น ธันวาไม่หยุด เขาพลิกตัวเธอขึ้นมานั่งคร่อมเขาเอง จับสะโพกเธอให้ขย่มขึ้นลงตามจังหวะที่เขาต้องการ มือบีบอกเธอแน่นจนเกิดรอยแดง ทั้งคู่เสียเหงื่อโชก เปลี่ยนอิริยาบถหลายครั้ง จาก missionary สู่ doggy จนถึงยืนพิงกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นวิวเมืองยามค่ำคืน ธันวากระแทกเข้าแรงๆ จากด้านหลัง มือข้างหนึ่งลูบไล้จุดเสียวหน้าจนเธอเสร็จอีกครั้ง สุดท้ายเขาดึงเธอกลับมาที่เตียง กดร่างเธอลงใต้ตัว แล้วกระแทกเข้าแรงๆ หลายสิบครั้งจนตัวเองถึงจุดสุดยอด พุ่งร้อนเข้าไปลึกสุดภายในร่างเธอ ทั้งคู่นอนกอดกันหอบหายใจ ถ้วนเหงื่อชุ่มตัว ธันวากอดเธอแน่นจากด้านหลัง จูบไหล่เธอเบาๆ “พิมพ์…” เขาเรียกชื่อเธอเสียงแหบ “พรุ่งนี้ตื่นมา… เธอจะเป็นของฉันแล้ว ห้ามหนี ห้ามปฏิเสธ” พิมพ์ที่สติเริ่มกลับมาบ้าง ได้ยินคำนั้นชัดเจน แต่ฤทธิ์ยาที่ยังหลงเหลือและความเหนื่อยล้าทำให้เธอหลับไปในอ้อมแขนเขาโดยไม่ตอบอะไร คืนนั้น คือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง ของความรักที่ร้อนแรง ดุร้าย และครอบครองสุดชีวิต

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more