แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านบางสีเทาเข้มเข้ามาในห้องนอนกว้างขวาง พิมพ์มาดารู้สึกตัวตื่นขึ้นช้าๆ ด้วยอาการปวดศีรษะตุบๆ และร่างกายที่หนักอึ้งราวกับถูกอะไรมาทับไว้ทั้งคืน
เธอขยับตัวเล็กน้อย แล้วชะงักทันที
มีแขนแกร่งโอบรัดเอวเธอไว้แน่นจากด้านหลัง ลมหายใจอุ่นๆ พัดกระทบต้นคอเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่คุ้นเคยโชยเข้าจมูก
ภาพความทรงจำเมื่อคืนพุ่งเข้ามาในหัวราวกับฟิล์มหนังที่ฉายย้อนกลับอย่างรวดเร็ว – ผับ, แก้วค็อกเทลที่รสชาติแปลกๆ, ความร้อนรุ่มในร่างกาย, แล้ว… ร่างกายสูงใหญ่ที่อุ้มเธอขึ้น, ปากร้อนที่ประกบลงมา, มือที่สัมผัสทุกส่วนของเธออย่างหิวกระหาย…
พิมพ์ตัวแข็งทื่อ ใจเต้นแรงจนแทบระเบิด
เธอค่อยๆ หันหน้าไปมองคนที่นอนกอดเธออยู่
ธันวา อัครเดช นอนหลับตาพริ้ม ใบหน้าคมเข้มที่ปกติเย็นชาดูผ่อนคลาย ผมดำยุ่งเหยิงเล็กน้อย ริมฝีปากบางที่เมื่อคืนรุกล้ำเธออย่างดุร้ายตอนนี้ปิดสนิท
เขาเปลือย
