เช้าวันเสาร์ที่อากาศเย็นสบาย พิมพ์ตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของธันวาเหมือนทุกวัน แต่คราวนี้เขาตื่นก่อน เขานอนหนุนศีรษะด้วยมือข้างหนึ่ง มองหน้าเธออยู่นิ่งๆ ด้วยสายตาที่ทั้งอ่อนโยนและลึกซึ้ง
“ตื่นแล้วเหรอ” เขากระซิบ จูบหน้าผากเธอเบาๆ
พิมพ์ยิ้มงัวเงีย “ตื่นเพราะรู้สึกเหมือนมีคนจ้องอยู่ค่ะ”
ธันวายกมุมปาก “ชอบมองหน้าเธอตอนหลับ น่ารักดี”
พิมพ์หน้าแดง กอดคอเขาแน่น “ที่รักวันนี้หยุดงานใช่ไหมคะ เราจะออกไปไหนกันดี”
ธันวานิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย “วันนี้ฉันมีธุระนิดหน่อย เธออยู่บ้านก่อนนะ เดี๋ยวฉันกลับมาเร็วๆ”
พิมพ์ขมวดคิ้ว “ธุระอะไรคะ ทำไมไม่เคยพูดถึง”
เขาจูบเธอปิดปาก “เรื่องงานเก่าๆ ไม่สำคัญ อย่าคิดมาก”
เขาลุกไปอาบน้ำและแต่งตัวอย่างรวดเร็ว พิมพ์มองตามหลังด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในใจ
บ่ายวันนั้น ขณะที่พิมพ์นั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา โทรศัพท์ของธันวาที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะดังขึ้น
หน้าจอโชว์ชื่อ
