เช้าวันพฤหัสบดีที่คอนโดเพนต์เฮาส์ของธันวา
พิมพ์ตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนแข็งแรงเหมือนทุกเช้าตลอดสัปดาห์นี้ ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยจูบและรอยนิ้วมือที่เขาทิ้งไว้เมื่อคืนอีกแล้ว เธอขยับตัวเบาๆ เพื่อไม่ให้เขาตื่น แต่แขนที่โอบเอวเธอไว้กลับกระชับแน่นขึ้นทันที
“ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มแหบพร่าของธันวาดังขึ้นข้างหู เขาฝังจมูกลงที่ซอกคอเธอ หายใจสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอ
พิมพ์หน้าแดง “ค่ะ… ดิฉันต้องไปทำงานแล้ว”
ธันวาพลิกตัวเธอมาหาเขา ดวงตาคมกริบจ้องหน้าเธอชัดเจน “วันนี้ลางาน”
“ไม่ได้ค่ะ มีเคสผ่าตัดใหญ่—”
เขาก้มลงจูบปิดปากเธอทันที จูบลึกและยาวจนเธอหอบหายใจ
“ฉันเป็นหัวหน้าแผนก ฉันสั่งเอง” เขาพูดเสียงต่ำ ก่อนลากเธอเข้าห้องน้ำ อาบน้ำด้วยกันอย่างที่ทำทุกวัน (และแน่นอนว่าไม่จบแค่การอาบน้ำธรรมดา)
หลังจากนั้น เขาพาเธอนั่งลงที่โต๊ะอาหารเช้า โต๊ะกระจกใสที่มองเห็นวิวเมืองทั้งกรุงเทพฯ
มีเอกสารแผ่นหนึ่งวางอยู่
