วันศุกร์เช้า ข่าวการสอบสวนพิมพ์แพร่สะพัดไปทั่วโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว แม้ธันวาจะพิสูจน์ได้แล้วว่ามีการแก้ไขเอกสาร แต่คณะกรรมการบางคนที่วิกเคยล็อบบี้ไว้ยังคงยืนยันให้ “พักงานชั่วคราว” เพื่อรักษาภาพลักษณ์โรงพยาบาล
ผู้บริหารระดับสูงประกาศอย่างเป็นทางการในที่ประชุมเช้า
“พยาบาลพิมพ์มาดา สุวรรณกูล จะถูกพักงานมีผลทันที จนกว่าการสอบสวนจะสิ้นสุดอย่างสมบูรณ์”
พิมพ์ยืนฟังประกาศนั้นในห้องประชุม ตัวสั่น น้ำตาคลอ แต่พยายามกลั้นไว้
เธอเดินกลับไปเก็บของที่ห้องพักพยาบาล ท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมงานที่บางคนมองด้วยความเห็นใจ บางคนมองด้วยความสงสัย
แพรวิ่งมาจับมือเธอ “พิมพ์… มันไม่ยุติธรรมเลย!”
พิมพ์ยิ้มฝืน “ไม่เป็นไรค่ะพี่ ดิฉันรู้ว่าตัวเองไม่ได้ทำผิด”
แต่ในใจเธอเจ็บปวดมาก เธอรักงานนี้ รักการช่วยคนไข้ และกลัวว่าชื่อเสียงที่สร้างมาจะพังทลาย
ธันวาที่กำลังประชุมเคสอยู่ ได้ยินข่าวจากเลขาฯ เขาวิ่งออกจากห้อง
