เช้าวันพฤหัสบดี หลังจากการทะเลาะใหญ่และคืนที่ทั้งคู่ระบายทุกอย่างออกมาด้วยร่างกายและน้ำตา พิมพ์ตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของธันวา เขายังนอนหลับสนิท ใบหน้าคมเข้มที่ปกติเย็นชาดูอ่อนล้าจากการร้องไห้เงียบๆ เมื่อคืน
พิมพ์มองหน้าเขา น้ำตาคลออีกครั้ง เธอลูบแก้มเขาเบาๆ แล้วค่อยๆ ลุกจากเตียงไปทำอาหารเช้า ไข่ดาวกับขนมปังปิ้งที่เขาชอบ
เมื่อธันวาตื่นขึ้นมา เขาเดินออกมาจากห้องนอนในกางเกงวอร์มตัวเดียว ผมยุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำ
เขาเห็นพิมพ์ยืนอยู่หน้าเตา มองเธออยู่นิ่งๆ แล้วเดินเข้าไปกอดจากด้านหลังแน่น
“ที่รัก… ขอโทษที่ทำให้เธอเจ็บอีกแล้ว” เสียงเขาแหบพร่า ฝังหน้าลงที่ซอกคอเธอ
พิมพ์หันมาจูบแก้มเขา “ดิฉันก็ขอโทษค่ะ ที่ไม่ฟังคุณให้จบ”
ทั้งคู่นั่งกินข้าวเช้าด้วยกันเงียบๆ มือกุมมือกันไว้ตลอด
หลังกินเสร็จ ธันวาพาเธอนั่งลงบนโซฟา ถือมือเธอไว้แน่น
“วันนี้ฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง ไม่มีปิดบังอีกแล้ว”
เขาสูดหายใจลึก
