สองสัปดาห์ที่พิมพ์ต้องพักฟื้นอยู่บ้าน ธันวาขออนุญาตหยุดงานเกือบทั้งหมด มอบหมายเคสให้ทีมรองหัวหน้าแผนกจัดการ แล้วอยู่เฝ้าเธอแทบจะ 24 ชั่วโมง
เขาย้ายโต๊ะทำงานส่วนตัวมาวางข้างเตียงนอนในห้องนอนหลัก เพื่อทั้งทำงานและดูแลเธอไปพร้อมกัน
ทุกเช้า เขาตื่นมาทำอาหารเช้าให้ ป้อนเธอทีละคำ เพราะข้อมือขวาเธอยังใส่เฝือกอยู่
ทุกเย็น เขาอาบน้ำให้ ล้างตัวให้อย่างทะนุถนอม หลีกเลี่ยงแผลที่กำลังหาย
และทุกคืน… เขาจะครอบครองเธออย่างคลั่งรัก แต่ระวังไม่ให้กระทบแผล
คืนแรกที่กลับจากโรงพยาบาล ธันวารอจนเธอกินยานอนหลับกล้ามเนื้อคลายตัวแล้ว
เขาปิดไฟมืดสนิท ขึ้นมานอนข้างเธอ กอดจากด้านหลังเบาๆ
“ยังเจ็บมากไหม” เขากระซิบ จูบซอกคอ
พิมพ์ส่ายหน้า “ไม่มากแล้วค่ะ”
ธันวาค่อยๆ ถอดเสื้อนอนเธอออก จูบลงไปที่ไหล่ คอ และอกอย่างนุ่มนวล มือลูบไล้หน้าท้องแบนราบลงไปช้าๆ
เขาจัดท่าให้เธอนอนตะแคงข้าง สอดเข้าไปจากด้านหลังช้าๆ ลึกๆ ขยับ
