EP : 02 my body

1523 Words

คนมากประสบการณ์ดึงมือบางมาจับความเป็นชายที่พองคับกางเกง เขาบังคับมือเธอลูบไล้ลำแท่งยาวเหยียดขึ้นลง โดยที่เธอก็ยังคงเกร็งมือไม่ยอมโอนอ่อนผ่อนตาม “อ่า...เล่นตัวดีนักใช่ไหม” พอเขาเริ่มเสียวแล้วก็ ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้ มือหนารูดซิปกางเกงลงแล้วควักท่อนลำแข็งขึงออกมา เขาสาวรูดมันขึ้นลงด้วยมือ ก่อนจะจับคนตัวเล็กปล้ำถอดเสื้อผ้าอย่างอุกอาจ “คุณเพชรกล้า เบาค่ะๆ ดิฉันเจ็บ” เธอผู้ไม่เคยต้องมือชายมาก่อน รู้สึกเจ็บแสบกับการกระทำที่แสนจะป่าเถื่อน ยิ่งได้เห็นอวัยวะส่วนนั้นของเขาแล้ว เธอก็ยิ่งกลัวขนาดของมันไม่ต่างไปจากท่อนแขนเธอเลย “ทำมาเป็นเสแสร้ง อยากได้เท่าไหร่ล่ะ ถึงจะยอมอ้าขาให้เอาดีๆ” “ดิฉัน...ไม่...อุ๊บ” เสียงหวานกลืนหายลงไปในลำคอ เมื่อเพชรกล้าก้มลงมาประกบริมฝีปากแนบแน่น พร้อมกับส่งลิ้นร้อนเข้ามาสำรวจ ฝ่ามือหนาลูบไล้เนินสาว กดคลึงปุ่มกระสัน เรียกเสียงครางจากคนไม่ประสีประสา “อื้อ...อือ...อย่าค่ะ...อย่า” เขาไม่ฟังเสียงทัดทาน ตะโบมจูบกลีบปากนุ่ม บดขยี้รุนแรงไร้ความปรานี นิ้วกลางกรีดกรายลงกลางร่องกุหลาบ รับรู้ถึงความชื้นแฉะจากหยาดน้ำสาว “เธอแฉะมาก” แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ เสียงน้ำจากใจกลางความเป็นสาวดังตามจังหวะของนิ้วร้าย เขาดันสอดลึกเข้าไปในความอ่อนนุ่ม แรงตอดรัดแน่นหนึบ ทำให้เขาอดคิดไปเองไม่ได้ว่าเธอคือสาวบริสุทธิ์ แต่ทว่าในความเป็นจริงปัจจุบันนวัตกรรมรีแพร์ก้าวกระโดดไปไกล ซึ่งเขาคิดว่าเธอคงไปทำมาถึงได้ฟิตขนาดนี้ “อ๊ะ...ดิฉัน...อื้อ...หายใจไม่ออกค่ะ” แรงกระทั้นจากนิ้วยาว ทำให้เธอหายใจไม่ทัน อีกทั้งความเสียวซ่านที่ไม่เคยได้รับมันมาก่อนในชีวิต ยิ่งทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง ความรู้สึกบางอย่างก่อกำเนิดขึ้นในท้องน้อย และเธอก็ไม่สามารถทานทนไหวอีกต่อไป เพชรกล้ามองสีหน้าเธอที่แสนจะทรมาน เขาเร่งจังหวะนิ้วให้เร็วขึ้น จนกางเกงในผ้าบางแทบจะฉีกขาด แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “อ๊า...ได้โปรดหยุด...อื้อ...อ๊ายยยยย!!!” ร่างบางเกร็งกระตุกด้วยความสุขสม หลั่งน้ำหวานหยาดเยิ้มเปียกเต็มฝ่ามือของเพชรกล้า เด็กสาวไร้เรี่ยวแรงยืนพิงร่างใหญ่หอบหายใจโรยริน เพชรกล้ากำหมัดแน่น เขามองสภาพเธอแล้วต้องรีบเบือนหน้าหนี ผู้หญิงที่เขาต้องการจริงๆไม่ใช่อ้อมใจ แต่เป็นอุ้มรัก สติสัมปชัญญะสั่งให้เขาหยุด ถึงแม้ความต้องการทางร่างกายจะสั่งให้เขารีบจับเธอมากระแทกให้หายอยากก็ตาม “ผู้หญิงอย่างเธอ ฉันเอาไม่ลง” เขาเก็บความเป็นชายกลับเข้าในกางเกง ก่อนจะหันหลังให้เธอ แล้วเดินจากไป สร้างความงุนงงให้กับอุ้มใจเป็นอย่างมาก มือบางวางทาบทับบนอกซ้าย เมื่อหัวใจเธอเต้นแรงแทบจะทะลุออกมา ในความสับสนปนความดีใจที่ได้รอดพ้นเงื้อมมือมัจจุราช ความหงุดหงิดทำให้คืนนี้เขานอนไม่หลับจนต้องลงมานั่งดื่มอยู่ที่ห้องโถงคนเดียว หากเจ้าสาวของเขาเป็นอุ้มรัก ป่านนี้คงจะมีความสุขได้ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ไปแล้ว ไม่ต้องมาทนทรมานกับความต้องการที่แสนจะอึดอัด เมื่ออ้อมใจได้วางสายจากบิดา เธอจำใจต้องลงมาตามเพชรกล้าอย่างที่บิดาบอกให้ดูแล ถึงแม้จะยังมีความละอายกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เธอก็ต้องสลัดทิ้งไป “ดึกแล้วนะคะ คุณควรเข้านอน” ร่างบางในชุดนอนเสื้อแขนยาว และกางเกงขายาว ยืนเว้นระยะห่างอย่างมีมารยาท สิ้นเสียงของเธอ เพชรกล้ายกแก้วไวน์ขึ้นดื่มต่อ ราวกับเธอช่างไร้ตัวตน มองไม่เห็น “คุณเพชรกล้าคะ” อุ้มใจลองเรียกชื่อเขาอีกครั้ง แต่กลับโดนเขาตวาดเสียงใส่ “อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธอ” เขาพูดโดยที่ไม่มองหน้าเด็กสาว “แต่ว่าดิฉันเป็นภรรยาของคุณ” เธอจำต้องกลืนน้ำลายก้อนเหนียวๆลงคอ เมื่อเงินสินสอดทองหมั้นยังไม่ตกถึงมือของบิดา “ดูท่าทางแล้ว เธออยากเป็นเมียฉันมากสินะ หรือว่าอารมณ์ยังค้างอยู่ เลยอยากให้ฉันสานต่อ” ร่างใหญ่ลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะมองใบหน้าสวยนิ่ง “เปล่าค่ะ ดิฉันแค่อยากทำหน้าที่แทนพี่อุ้มรัก” อ้อมใจยืนหลบสายตาคม “รวมถึงหน้าที่บนเตียงด้วยหรือเปล่า” คำถามอย่างตรงไปตรงมา ทำให้คนฟังหน้าถอดสี “ถ้าคุณต้องการ ก็แล้วแต่คุณค่ะ” “ในที่สุดเธอก็ยอมรับมาจนได้ ว่าอยากให้ฉันเอาจนตัวสั่น” มือหยาบกระด้างคว้าท่อนแขนเล็ก บีบเค้นหวังให้เธอเจ็บปวด เผื่อจะทำให้ความเดือดดาลในตัวเขาลดลงได้บ้าง “คุณเพชรกล้า ดิฉันเจ็บนะคะ” เธอถูกเขาลากมาที่โซฟา ก่อนจะเหวี่ยงลงด้วยแรงที่ไม่เบานัก “โอ้ย! ปล่อยก่อนค่ะ” ด้วยความตกใจ เธอจึงรีบสะบัดแขนตัวเองออกจากพันธนาการ ก่อนที่ดวงตากลมจะเบิกกว้างขึ้น “นั่นคุณ...คุณจะทำอะไร” เธอมองเพชรกล้าที่กำลังถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจากร่างกาย พยายามจะไม่มองกล้ามเนื้อหน้าท้องที่สมบูรณ์แบบ และต่ำลงไปกว่านั้น สิ่งที่อยู่ข้างในกางเกงในสีขาวสะอาดตา อ้อมใจทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นเขาเกี่ยวขอบชั้นในลงจากสะโพกสอบ ความเป็นชายแข็งขึงดีดตัวออกมาตั้งตระหง่านอยู่กลางร่างสูงใหญ่ ขนาดของเขาทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้อง พอถูกสายตาเธอจับจ้องแก่นกาย เขาถึงกับส่งเสียงครางทุ้มต่ำผ่านลำคอเบาๆ ก่อนจะใช้มือชักท่อนลำขึ้นลงสามสี่ครั้ง แล้วจึงหันไปยังตู้ลิ้นชักข้างๆเปิดหยิบถุงยางอนามัยออกมา “คุณ...คุณจะทำอะไร” เธอไม่อาจละสายตาไปจากเครื่องเพศเขาได้เลย เส้นขนสีดำปกคลุมไล่ระดับความดกลงมาจากใต้สะดือจนถึงเนินชาย ส่วนหัวของมันเบ่งบานเป็นสีระเรื่อราวกับดอกเห็ด และน้ำสีใสที่ไหลซึมออกจากส่วนปลาย กลับทำให้เธอคอแห้ง “ใส่ถุงยางไง ฉันไม่รู้ว่าเธอไปมั่วกับใครมาบ้าง” ทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์เขามักจะป้องกันเสมอ ไม่ว่าผู้หญิงที่ร่วมหลับนอนด้วยจะเป็นใครก็ตาม เขาสามารถมีเซ็กส์ได้ทุกสถานที่ เพราะชอบความตื่นเต้นเร้าใจไม่จำเจ “ถ้าฉันเป็นของคุณแล้ว คุณจะยกสินสอดทั้งหมดให้ไหมคะ รวมถึงหนีเก่าของคุณพ่อด้วย” เธอเพียงแค่ต้องการความมั่นใจจากเขา พร้อมกับถ่วงเวลาไปด้วย “หึ! ฉันไม่เคยนอนกับใครฟรีๆ และฉันก็ไม่เคยให้เงินใครฟรีๆ ถ้าของแลกเปลี่ยนดีจริง ฉันก็พร้อมจะจ่ายไม่อั้น” ผู้หญิงคนนี้หน้าเงินกว่าที่เขาคิดไว้ Rrrr Rrrr Rrrr เสียงโทรศัพท์มือถือของอ่อมรักดังขึ้นขัดจังหวะ โชคดีที่เธอหยิบใส่กระเป๋าเสื้อมาด้วย แต่ในความโชคดี กลับร้ายยิ่งกว่า เมื่อคนที่โทรเข้ามาคือคนรักของเธอเอง ‘คุณแฟนสุดที่รัก’ ชื่อที่โชว์บนหน้าจอทำให้เธอรีบคว่ำโทรศัพท์มือถือลง แต่ทว่าเพชรกล้าตาไวกว่า และเขาก็พอจะเดาออกว่าอะไรเป็นอะไร “รับสิ” ดวงตาคมสีดำจ้องมองใบหน้าเนียนสีซีด มือเขาสาวรูดความเป็นชายผ่านเครื่องป้องกัน “มะ...ไม่รับค่ะ” เธอจะให้แฟนหนุ่มมารับรู้ความอัปยศนี้ไม่ได้เด็ดขาด ตะวันดีกับเธอมาก เธอไม่อยากทำร้ายเขา แค่แอบหนีมาแต่งงานเธอก็แทบไม่มีหน้าไปสู้เขาได้อีกแล้ว “ฉันสั่งให้เธอรับสายเดี๋ยวนี้ อ้อมใจ” เสียงทุ้มต่ำแฝงพลังอำนาจและความเหี้ยมโหด เขาก้าวสามขุมเข้าหาร่างบอบบาง ก่อนจะคว้าตัวเธอมาในท่าหันหลัง “ว๊าย! คุณเพชรกล้า” เธอส่งเสียงตกใจที่เขากระชากกางเกงจนขาดวิ่น ทั้งยังดึงกางเกงในออกไปอย่างทุลักทุเล ไม่ทันตั้งตัวสายเรียกเข้าจากตะวัน ก็ถูกเขากดรับแล้วเปิดลำโพงทิ้งไว้ ก่อนจะกระทั้นตัวตนเข้ามาในกลีบสาว สร้างความเจ็บปวดให้เธอจนอยากจะกรีดร้อง แต่ก็ทำไม่ได้ กึก! เพชรกล้ากระแทกซ้ำอีกครั้ง เขาไม่แน่ใจว่าร่องเธอแค่ฟิตจนเกินไป หรือเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์ ทว่าจังหวะสุดท้ายที่เขากดแช่ลำกายทำให้รู้ว่า เขาได้ข้ามผ่านเยื่อพรหมจรรย์บางๆนั้นมาแล้ว ‘ฮัลโหล อ้อมได้ยินพี่ไหม’ เสียงคนในสายเรียกซ้ำๆ ทำให้อ้อมใจไม่กล้าเปล่งเสียงใดๆออกมา

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more