Ilang araw ang lumipas nang magparamdam ang batang multo kay Samantha ay mas lalo itong naging maingat sa bawat ikinikilos niya. Hindi na siya sumasakay mag-isa sa loob ng elevator o kung magkakataon mang mag-isa siya ay sinisigurado niya na ang bawat palapag na pinupuntahan at tinitigilan ng elevator ay hindi sa palapag kung saan nagpapakita ang batang multo.
Isang umaga nang papasok siya ng trabaho ay napansin niyang madumi ang kanyang suot na sapatos kaya lumapit siya sa isang sofa na nakapuwesto lamang sa lobby ng gusali. Kaagad siyang umupo dito at pinunasan ang narumihan niyang sapatos ngunit habang ginagawa niya iyon ay isang boses ang narinig niya sa hindi kalayuan mula sa kanyang kinauupuan.
“Hindi ka rin ba niya pinatatahimik?” wika ng isang boses ngunit hindi ito makita ni
