"Özgürsün..."
Ne kadar da kolay demişti öyle. Parmağımda yüzüğü varken özgürsün demişti. Sabaha kadar uyumamış, üst üste mesajlar atmıştım. Kalkıp evine gidecekken evde ve barda olmadığına dair mesaj atmıştı. Elim kolum bağlı beklemekten sıkılmıştım. Ama şimdi evine gidecektim. Daha fazla dayanamıyordum. Alt tarafı telefonunu açtığım için bir ilişkiyi bitiremezdi. Üzerime kot gömleğimi ve beyaz dar pantolonumu geçirdim ve sessiz ama aceleci adımlarla evden çıktım. Söylediği gibi arabayı göndermişti. Anahtarı güvenlikten alıp hemen Giray'ın evine sürmeye başladım. Babam bu hızımı görse ehliyetimi tekrar alır, bir daha mezuniyetimde geri verirdi.
Evine vardığımda bahçe kapısı kapalıydı. Evde olsa bile hayatta açmazdı ki. Zile bastım ve bekledim. Hiçbir şey olmadı. Telefonumu çıkarıp onu ar
