Three is Never a Crowd
975 Words
Three is Never a Crowd
Bata pa lang ako sila na ang kasa-kasama ko. Kahit na malayo ang mga agwat ng estado sa buhay namin ay naging malapit pa din kami sa isa't-isa.
"Kyungsoo! Sorry kung late kami. Ang tagal kasi ni Kai. Sorry."
"Oo nga, Bambi. Sorry."
Sila ang mga kaibigan ko. Sila Kim Kai at Oh Sehun. Si Kim Kai ay anak ng isang sikat na actress at actor dito sa Korea, habang si Oh Sehun naman ay anak ng isang business tycoon at isang dating model.
Kung tinignan ang mga panlabas na anyo ay parang alalay lang nila ako. Sino ba naman kasi ako para ikumpara sa kanilang dalawa?
"Okay lang. May sasabihin nga pala ako sa inyong dalawa."
Tumango ako at nginitian sila. Gusto ko talaga na mapabagay sa kanilang dalawa para naman hindi kahiya-hiya na maging kaibigan nila ako.
"Sasabihin?"
Sabay na tanong nila. Kunot pa ang kanilang mga noo habang inaantay ang akong sasabihin.
"Ano?"
Nahihiyang nag-iwas ako ng tingin bago nagsalita.
"Nahanap ko na ang ideal man ko!"
awkward silence.
more awkward silence.
"Anooooooooo?!!?!?!?!"
**
"Kung totoong meron ka ng ideal man ay wala na kaming magagawa. Teka, sino ba ang ideal man mo?"
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko bago nagsalita.
"Si Luhan-hyung."
Nahihiyang sabi ko sa kanilang dalawa. Napatitig silang dalawa sa akin. Nagdilim din ang mga mukha nila.
"Bakit siya ang gusto mo?"
"Ah, kasi ganito yun..."
**
"Sobrang late na akong nagising. Baka kanina pa ako inaantay nila Kai at Sehun. Nakakahiya."
Dahil sa pagmamadali ko ay hindi ko napansin na may tao pala akong makakasalubong. Nagkabunguan kami at nalaglag ang akong dalang bag.
"Ouch!"
"Aray!"
Sabay namin na sabi. Nag-angat ako ng tingin at nakita na si Luhan-hyung pala ang nakabungo ko.
"Hyung!"
Tumingin din ito sa akin at nagulat.
"Oh, Kyungsoo, ikaw pala yan!"
May ngiti pa ito sa kanyang mga labi. Grabe, kung ang ganda niya pala sa malapitan. Hindi na ako nagtataka na madaming nagkakagusto sa kanya na lalaki.
"Ah, hyung, yeah. O-okay ka lang ba?"
Tumango ito at tumayo. Pinagpag niya ang dumi na napunta sa pants atsaka inilahad ang kamay niya para tulungan akong tumayo.
Dahil doon ay napagpasyahan ko na si Luhan hyung na ang ideal man ko. Siya talaga. Siyang-siya talaga.
**
"Dapat na nating gawin iyon, Sehun."
Nagkatinginan silang dalawa at nagtanguan.
"Kung si Luhan-hyung ang ideal man ay kailangan ka naming tulungan."
Ano daw?
"Ha?"
"Basta. We'll help you, Soo. We will."
**
"Wa---wait! Bakit mo ipinapasok ang daliri mo sa--- ah!"
Labas-pasok ang daliri ni Kai sa akin habang si Kai naman ay hawak-hawak ang aking pagkalalaki. Tinaas baba niya ang kanyang kamay na nagpa-ungol sa akin.
Bakit ba kami nauwi sa ganito? Kanina naman ay naghahalikan lang kaming tatlo. Sanay na naman ako na maghalikan kami pero yung ganito - yung gawin ang bagay na ito.
"Ah! s**t, baby, you are so tight."
Hinawakan ako ni Kai sa magkabilang braso at pumwesto sa gitna ng hita ko si Sehun. Hawak-hawak niya ang kanya. Ang laki niya!
"This will hurt but it will ease in a minute."
Dahan-dahan niyang ipinasok ang kanya sa akin. Ang sakit! Ang sakit sa likod! Parang sinasaksak ako!
May mga luha na bumagsak mula sa mata ko. Pero lumipas ang isang minuto ay napalitan ang sakit ng sarap.
"Ah~~"
Hinalikan ni Kai ang labi ko at kinain ang lahat ng ungol na nililikha ng akong bibig.
Bakit masaya ako na ginagawa namin ito?
Bakit?
**
"Grabe, sikat talaga ang SeKai sa mga babae. Ang daming umaaligid sa kanila oh."
Sabay turo ni Baekhyun sa dalawa. Halos isang linggo na simula nung may mangyari sa amin pagkatapos nun ay hindi na nila ako sinabayan sa pagpasok. Hindi na rin nila ako hinahatid pauwi, maging ang kausapin ako ay hindi na nila ginagawa.
Siguro nga ay nagsawa na sila sa akin. Sino nga naman kasi ako kumpara sa kanila?
"Dyo, di ba mga kababata mo sila?"
Tumingin ako kay Baekhyun at tumango.
"Oo."
"Di na kayo close?"
Sumikip ang dibdib ko dahil sa tinanong niya.
**
knock knock
"Soo, bakit ka umiiyak?"
Bakas ang pag-aalala sa boses ni Kai. Pumasok ako sa bahay niya at agad siyang niyakap ng mahigpit.
"Kai~"
Halatang nagulat ito pero niyakap na din ako at isinarado ang pinto gamit ang paa niya. Pumunta kami sa salas niya kung saan siya naupo habang nakaupo ako sa mga hita niya.
"Soo, bakit? Bakit ka umiiyak?"
"Kai..."
"Bambi?!"
Napatingin kami pareho kay Sehun na halatang nagulat. Halos ilang linggo din kaming hindi nagkita-kita at miss na miss ko na sila.
"Kai, Sehun..."
"Kai, pinaiyak mo ba siya? Asshole ka talaga!"
"Hindi ako ang nagpaiyak sa kanya. Baka ikaw!"
"Anong ako, ikaw to---"
"Kai, Sehun!"
Pagtawag ko as kanilang dalawa. Para na kasi silang aso't-pusa na nagbabangayan kaya pinigilan ko na sila.
"Miss ko na kayo. Miss na miss na. Sana ay wag niyo akong iwanan. Sana palagi pa din tayong magkakasama. Forever. Luhan hyung is my ideal man because he's loved by everyone, and I want to be like that. I want to be loved, by the two of you."
Napaiyak na ako lalo at isiniksik ko ang mukha ko sa leeg ni Kai.
"Kyungsoo."
"Bambi."
**
"Ah~"
Ipinasok ni Kai ang kanya sa akin habang subo naman ni Sehun ang akin. Napahawak ako sa buhok ni Sehun at braso ni Kai. Ungol ako ng ungol.
"Baby~"
"Ah~~ Kai, Sehun!"
Hindi ko na halos kabilang kung ilang beses naming ginawa ang bagay na yun sa buong magdamag. Hindi talaga nila ako binitawan. Buong gabi nilang pinaramdam na mahal nila ako.
"I'm gonna put mine too, Bambi."
At dahan-dahan na ipinasok ni Sehun ang kanya habang nasa loob ko din ang kay Kai.
"Ahhhh~"
Silang dalawa, silang dalawa ang mahal ko. Silang dalawa lang ang kailangan ko.
The end.
- Writer
