EXO Sexy Book

Ta•boo

"Jongin-hyung, wake up! You need to attend the annual parents meeting in my school. You promised me you will attend."

I tried to pull him up from his bed but he is just bigger than me. I can't even lift his arm for a minute. Gah! Sinampa ko na ang kama niya at naupo ako sa tiyan niya. I tried waking him up again but failed. We are gonna be late!

"Hyung~~ Wake up~~"

Inilapit ko ang mukha ko sa mukha niya at nagulat ako dahil bigla siyang dumilat. I was about to move away but then he pulled me until I was pinned beneath him. He put both of my hands above my head and he started trailing wet kisses all over my face and down to my neck. Napaungol ako lalo na nung nahanap niya ang sensitive spot sa bahagi ng leeg ko sa ibaba ng tenga. s**t!

"Aah..."

"Yah, yah, what are you two doing? Jongin, stop hogging Kyungsoo."

Biglang itinulak ni Lay-hyung si Jongin-hyung palayo at hinatak ako palapit sa kanya. He enclosed me within his arms and without any preamble I hid my face on his neck. Sigurado ako na dahil sa ginawa ni Jongin-hyung ay sobrang pula ng mukha ko.

"You dirty dog, molesting our baby brother. Get up now! We have to attend the annual meeting in his school."

Lay-hyung kissed the top of my head before telling me to go downstairs and wait for them there. I nodded my head and trudged down. Nang makarating na ako doon ay agad kong hinawakan ang puso ko na mabilis ang pagtibok. What is happening to me? Why am I feeling this way? Why do I feel so happy when Jongin-hyung kissed me?

I sat on the couch and took deep breaths to calm my fast beating heart. Napakunot ang noo ko habang inaalala ang mga nangyari kanina. His kisses... Ganun naman talaga si hyung... Every morning when I wake him up he'll start touching my body and shower me with his kisses.

Napatingala ako at napahiga sa couch at tinakpan ang mukha ko ng unan.

"Ah, why am feeling this way?"

**

"There is something special about your brother, Kyungsoo. He is indeed very smart, maybe a lot smarter than all the kids in this school. We recommend that he takes the AEHI or Accelerated Exam for Higher Intelligence."

Patuloy sa paghaplos ng buhok ko si Lay-hyung habang si Jongin-hyung naman ay hinahalik-halikan ang punong tenga ko. Pinapagitnaan nila akong dalawa habang kinakausap namin ang aking class adviser, school principal at counselor. I can feel the heat that radiates from my face. Why are they doing this in front of other people?

"So... there is nothing wrong with my brother. And the only reason that you wanted to talk to us in private is because you wanted him to take the AEHI?"

The counselor nodded her head and smiled sweetly at my brother. She likes Lay-hyung. Nakaramdam ako bigla ng inis at hindi ko mapigilan ang pagtingin ng masama sa kanya. I know I shouldn't be feeling this way but I just don't like seeing other people ogling at any of my brothers. They are both mine. Mine alone.

I bit my lip, desperate to hide my irritation. I hate that I'm feeling this way. Alam ko naman na mali... pero gusto ko ang mga kapatid ko... I like them more than how I should probably like them.

"Baby, stop biting your lips, it'll get bruised. Or it's better if you'll let me bite those tempting lips of yours."

Napatingin ako sa kanan ko kung saan nakapwesto si Jongin-hyung na nakangiti sa akin habang titig na titig sa aking labi. Mas kinagat ko pa iyon at nakita ko ang pagbabago ng ekspresyon ng mata niya. I can see lust clouding his eyes and I suddenly felt so hot.

"We will let Kyungsoo decides if he wants to take that exam. We'll inform you after we've talk about it."

My attention went back to Lay-hyung whose hand is still playing with my hair while talking to the counselor, principal and my class adviser. Nagpasalamat na si hyung at tumayo para makipagkamay sa mga ito. Hinatak naman ako patayo ni Jongin-hyung at inakbayan. Unlike Lay-hyung, Jongin is unsociable. Hindi niya rin gusto na sumama sa mga school activities ko pero dahil nakapangako siya sa akin ay nandito siya ngayon.

He pulled me out of the room leaving Lay-hyung inside. Ni hindi siya nakipagkamay at basta na lang akong hinatak. Sabay kaming naglakad papunta sa classroom ko kung saan naroon ang ilang mga kaibigan ko. Nakita ko Kris, Sehun, Tao at Chen doon na masayang nag kukwentuhan.

"Go to your friends first. Someone is calling me and I need to answer it."

He kissed my right ear and pushed me inside the room where my friends are before heading along the hallway. Dahan-dahan akong lumapit sa mga kaibigan ko. Pumwesto ako sa tabi ni Sehun.

"Soo, ang cool talaga ng mga hyung mo!"

Masiglang sabi ni Chen. Totoo ang sinabi niya, cool talaga ang mga kapatid ko. At talagang sikat din sila dito sa school na ito. Dati rin kasi silang mga estudyante dito. Isa naman si Chen sa mga taga-hanga nila.

"So, saan kayo pupunta, Soo? Uuwi na kayo? Gusto mo bang sumama sa bahay kasi mag-jamming kami doon."

Alok ni Tao sa akin at marahan ko namang tinanggihan. May usapan kami nila hyung na kakain kami sa labas dahil matagal na din kaming hindi nakakalabas ng magkakasama. Palagi kasing busy sa trabaho ang mga kapatid ko kaya madalas ay mag-isa lang ako sa bahay.

"Baby, hey."

Hinawakan ni Jongin-hyung ang kamay ko at hinatak ako palapit sa kanya. He encircled his arms around my waist and stared down at me. Napakunot ang noo ko.

"I know I promised that I'll be eating with you and Lay but something came up. I'm sorry. I can't go with you two."

I knew he would say that. Palagi namang nauuwi sa ganito sa tuwing may plano kami. Palaging may kailangan siyang gawin. He's changed. My brother, Jongin-hyung, has changed.

I stared at my shoes, hanging my head low to avoid looking at his eyes. Ayokong makita niya na nalulungkot ako dahil hindi na naman siya makakasama. Pilit kong pinipigilan ang mga luha ko na gustong bumagsak.

I heard him heaved a sigh before lifting my chin using his fingers. He smiled sadly at me and hugged me closely. Hinalikan niya ang ulo ko.

"Just humor me this time. I'll buy you chocolates tonight."

I bit my lips and nodded my head. Wala na naman akong magagawa. I can't beg him to stay. Natatakot kasi ako na malaman niya ang nararamdaman ko para sa kanya. Ngumiti na ito sa akin at hinalikan ako sa labi na ikinapula ng mukha ko. Nandito ang mga kaibigan ko! s**t!

Pinakawalan na ako nito at lumabas na. Naiwan akong nakatayo doon at pulang-pula. Hindi ko magawang tignan ang mga kaibigan ko dahil sa hiya. Hinalikan ako ni hyung sa harap nila.

"Ah... ako lang ba o talagang hinalikan si Kyungsoo nung hyung niya?"

Narinig kong tanong ni Chen. Hinarap ko sila kahit na hiyang-hiya na ako.

"Sorry. My brother is kinda... weird."

Pagdadahilan ko na lang sa kanila na sana ay paniwalaan na lang nila. Tumango na lang ang mga ito kahit na alam kong nawiwirduhan din sila sa akin.

"And possessive of you."

Singit pa ni Sehun na nakatingin ng seryoso sa akin.

**

"Don't you like French cuisine, angel?"

Lay-hyung asked. Kanina ko pa kasi pinaglalaruan ang pagkain ko at ni hindi ko man lang tikman. Wala kasi akong gana kaya ganun. I shrugged my shoulders and tried eating some of it. Ayaw kong magtanong pa si Lay-hyung dahil hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag na sobrang upset ako dahil wala si Jongin-hyung.

"I'll be going out of town tonight, angel. It'll be for three days and two nights. I think Jongin will stay at his condo too because it's nearer to his bar, you'll probably be alone. Will that be alright with you?"

I bit my lower lip hard that I tasted blood in it. I wanted to say no pero natatakot ako na baka makahalata siya sa nararamdaman ko para sa kanilang dalawa ni Jongin-hyung. Tumango na lang ako at nagyuko ng ulo.

"Soo, is that really okay for you? You'll be alone at night... you used to hate being alone. Are you really sure?"

Tinignan ko si hyung na nakatitig sa akin habang hinihintay ang sagot ko. Gustong-gusto ko talaga na sabihing hindi okay pero ayokong mag-alala pa siya. Siguro mas maganda na din na palagi silang wala sa bahay para mawala na ang nararamdaman ko para sa kanila.

"Yes, it's okay with me. Don't worry, hyung."

Tipid na ngumiti ako sa kanya na sinuklian niya rin naman ng isang ngiti.

**

"I'll be going now, angel. Lock the doors, windows and the gate. Don't let strangers in. Call me if something happens. I love you."

He kissed my forehead and got inside his car. He waved goodbye and drove away leaving alone... again. Napabuntong hininga ako at pumasok na sa loob. Isinara ko na pinto at pagkatapos ay nagdiretso na sa kwarto ni Jongin-hyung.

Hinubad ko na ang mga soot kong damit, itinupi ko iyon at inilagay sa mini couch sa kwarto ni hyung. Lumakad ako papunta sa malaki niyang cabinet para kumuha ng isang t-shirt niya o dress shirt o kahit hoodie na paborito niyang sootin. Nakita ko ang paborito niyang long sleeves shirt at agad isinoot iyon.

Inamoy-amoy ko pa iyon habang naglalakad papunta sa kanyang king sized bed. Nahiga ako doon at inabot ang kanyang unan at niyakap iyon. Gusto ko talagang matulog dito sa kwarto ni Jongin-hyung dahil pakiramdam ko ay nandito lang siya sa tabi ko kahit na ang totoo ay wala naman.

Dahil sa sobrang pagiging abala niya sa kanyang bar ay madalas hindi na siya umuwi dito at doon na tumutuloy sa kanyang condo unit. Mas madalas tuloy ay si Lay-hyung lang ang kasama ko at mas parati na ako lang mag-isa dahil may mga out of town and out of country trips si Lay-hyung.

"Jongin... hyung."

Hinahatak ako ng matinding kalungkutan kung kaya't nakatulog ako...

"Baby..."

Naramdaman ko ang mga maiinit na halik sa aking labi na siyang nag pagising sa akin. I opened my eyes at saw Jongin-hyung on top of me, kissing my soul away. Dahan-dahan kong ibinukas ang bibig ko para hayaang makapasok ang dila ni hyung.

"Ahh..."

Ungol ko nang maramdaman ang dila niyang humahaplos sa aking dila. I closed my eyes tightly and savored this moment. Sana talaga hindi ito panaginip... sana kapag iminulat ko ulit ang mga mata ko ay nandito pa din si hyung.

Ikinawit ko ang mga braso ko sa kanyang leeg at mas inilapit ang sarili ko sa kanya. Because of that our c***s rubbed against each other which earned a throaty groan from hyung and long moan from me.

"s**t. Baby, stop tempting me..."

He kissed me once again before pulling away. Umupo ito sa paanan ng kama at ako naman ay naupo na rin. Tinitigan ko ang malapad at matipunong likod ni hyung.

"Are you staying here?"

Mahinang tanong ko. Sana ay dito na siya matulog dahil ayaw ko talagang nag-iisa sa bahay. Nalulungkot ko. Natatakot ako. Nilingon ako ni hyung at ngumiti ng pilit.

"I'm sorry baby, someone is waiting for me downstairs. I only came here to get some clothes."

Napayuko ako at naramdaman ko ang pagpatak ng luha ko na kanina ko pa pinipigilan. Marahas na pinunasan ko iyon gamit ang kamay ko.

"Lay-hyung is away... and you, too, will leave me. I feel so un-love and utterly alone."

Naramdaman ko ang marahan na paghaplos ni hyung sa aking mukha. Inangat ko ang aking tingin at nakitang nakatitig ito sa labi. Kinagat ko iyon at narinig ako ang mahinang pag-ungol nito at pagmumura.

Lumayo ito at sa akin at tumayo na. Nakatingin pa rin siya sa aking labi habang patuloy sa paghinga ng malalim.

"Why are you sleeping here, baby?"

I looked at him and smiled sadly.

"Because I'm lonely. And I missed you. You are rarely here."

Nag-iwas ito nang tingin at marahas na pinadaan ng mga palad niya ang kanyang buhok. Ginulo niya iyon at marahang nagmura muli.

"You... s**t! Baby, I can't stay long. I have to go."

Kinuha nito ang kanyang bag na may laman sigurong mga damit niya atsaka madaling lumabas ng kwarto. Doon na talagang tumulo ang mga luha ko. "Hyung... Jongin-hyung, Lay-hyung, I love you. I love the two of you." Mahinang sabi ko habang patuloy sa pag-iyak.

The end.