Yatağın üzerine cenin pozisyonunda yatıp saatlerce ağladım. Özgür'ün böyle bir şey yaptığına inanamıyorum. Madem nişanlancaktı başka biri vardı, bir gündemi belli oldu. Bana neden hiç bir şey söylemedi? Dün bir kaç dakika olsada konuşmuştuk bir şey söylemesi lazımdı. Sevmiyordu neden adam gibi ayrılmak varken böyle başkalarından duydum? Hiç bir mantık bulamıyordum, ama artık kabullenmiştim. Ayrılmayı bile yüzüme söyleyebilecek karakteri, adamlığı yoksa. Benim böyle biriyle işim olmazdı. Ağlamaya, üzülmeye bile değmezdi. Düşünceler içinde uykuya dalmıştım, bi kaç kez Merve'nin kapıya vurduğunu duydum uyuyorum merak etme diye göndermiştim. Kimseyle konuşmak istemiyordum. Kimsenin tesellisinede ihtiyacım yoktu. Acımı bugün yaşayıp bitirecektim. Uyuyup uyanınca her şey bitmiş olacaktı. Hayatım
