Ailemle birlikte güzel bir akşam yemeği yemiş, şimdide hep birlikte çay eşliğinde sohbet ediyorduk. Geçmişi düşündüğüm zaman hiç bu şekilde olabileceğimizi düşünmüyordum. Babam önce benim okuluma izin vermiş sonrada abimi affetmişti. Gerçekten birbirini seven insanlar bir şekilde orta yolu bulup anlaşabilmeyi beceriyordu sanırım. Bizde aile olarak bazı süreçlerden geçsekte şimdiki halimiz güzeldi. Babamın beni neden korumak istediğini şimdilerde daha iyi anlıyordum. Tabi ilk başlarda koruma şekli ne kadar yanlış olsada. Şimdi ise beni destekleyerek, bana güvenerek bunu yapması daha güzeldi. İnsanoğlu yanlış yaparak öğreniyordu bir çok şeyi. Yanlış yapa, yapa, doğruyu buluyordu.
Tabi bazende doğrular yanlış yapıldıkca yok oluyor, ve büyük bir çıkmaza giriyordu. Neyseki bizim ki öyle olmadı
