Hastaneye gelmiştik ama sanki sonrası yok gibiydi. Çınar hangi ara nasıl yaptı bilmiyorum ama abimlere ve Özgür'ün ailesine haber vermiş. Ben tek başıma ameliyathanenin kapısının önünde bir köşesinde beklerken bir anda hepsi gelmişti. Yanıma ilk gelen Eda oldu ve nasıl olduğunu öğrenmeye çalışıyordu. Ben bilmiyordum ki nasıl olduğunu ona anlatacağım şimdi. Ben daha ağzımı açmadan Selim abim imdadıma yetişmiş gibi herkese olayı anlatmaya başladı. O an bir kez daha dank etti kafam. Özgür kendini benim önüme atmıştı. Şu an sırf benim yüzümden içerde ölüm kalım mücadelesi veriyor.
"Güzelim korkma bir şey olmayacak" diyen Selim abime sarıldım.
"Abi ben çok korkuyorum ya Özgür'e bir şey olursa benim yüzümden? Hepsi benim suçum orada çalışmak için inat etmeyecektim. Ben şimdi ne yapacağım abi?
