Chapter 32
Lahat ng sinabi ni Black ay tama walang ibang sisihin dito kundi ako lang.
Kung mas pinili ko lang sana sila pinaglaban, at pinili wala sana kami sa sitwasyon na ganito. My son's suffered a lot. Tumayo ako sa tabi ng pintuan kung saan sila nandoon. Pinakikinggan ko lang silang mag iina. I need to be strong, pinigilan ko ang aking mga luha na dumaloy. Sumandal ako sa may pader.
"Black son, your like a old man. I'm so happy that I have son like you" napangiti ako. Lumakad ako palabas ng bahay sasakay na sana ako ng kotse ng tinawag ako ng isa sa mga anak ko.
"Daddy!!" napalingon ako kaagad si Black
Ngumiti ako sa kanya, habang siya'y papalapit siya sa akin.
"Yes! You need something?"
"Yeah, can you stay here?"
"It's ok to you, your not angry son"
"Sorry daddy!" saka niya
