Chapter 03

2839 Words
3 months have passed since nangyari ang trahedya. I trained a lot and read all books about magic but I can't cast a spell. I've tried the wand and other elements pero wala parin. I look into the bottle that Asteria gave to me. Hindi ko ito ginagamit dahil a yokon maubos ito at magagamit ko ito in case. I put it on the wooden box at nilagay sa ilalim ng a king kama then lumabas na sa aking kwarto. I went downstairs and I saw dulce giving a box to the client then says "have a nice day!" I tap her shoulders then she looked at me, smiled. "good morning sweetheart! I prepared a garlic bread for you!" she said then gave me a plate with a two sliced of garlic bread on it. "you should take a rest Dulce, ako na bahala dito" Saad ko sa kanya then nilagay ang Plato sa ibabaw ng salamin. Umiling-iling Siya at hinawakan ang magkabilang balik at ko. "sweetie, kailangan mo ng rest. Kakatapos mo lang mag-training at kailangan mo ng lakas" "Dulce, I have a strong stamina remember? Besides, kanina pa ako nag-papahinga Kaya ako muna ang magbabantay dito" I said then winked at her. Aangal pa Sana siya nang tinulak ko siya paalis sa pwesto at papunta sa hagdanan. "mabilis lang ako magpahinga sweetie" she said in sweet tone. I just nodded at her at ng nakapasok na siya sa kwarto, Dali-Dali akong bumaba at pagkababa ko ay may pumasok na isang middle age na babae. she was holding her fan in fabulous way. her hair color is blond and her dress is color blue, she has a blue boater hat and she was holding a black folding fan na may design na rose gold. "bonjour darling, I would like a one slice of strawberry cake" she said in sweet tone. I nodded then take the starberry cake in glass container then I went to the dirty kitchen then slice the cake and I felt someone is staring from behind and I know it's the woman but the stare feels different like she's looking for something. When i finished i put the slice of Stawberry cake on a red velvet box and i put the gold ribbon on the top then gave it to her. "Eto na po ma'am ang inyong sliced cake, 20 na pilak po." Saad ko sa kanya. Kinuha niya ang isang maliit na wallet bag na nakasabit sa kanyang kamay at naglabas ng 20 na pilak then she looked at me. "Ngayon lang kita nakita dito sa bakery, Hija" saad niya sabay ngiti. Ngumiti ako sa kanya at nag-respond. "I'm her cousin, may family problem po kasi kaya ayun dito po muna ako tumira" i said then faked laughed. She just nodded at me then smiled. "So, saan ka tumira? Malapit lang ba dito sa egobus?" She asked. I just nodded then i felt something weird to her like she's investigating me. Mahigpit kong hinawakan ang damit ko dahil sa kinakabahan ako sa isusunod niyang tanong sa akin at nangyari na nga ang kinakatakutan ko. "Show me your magic then, i would like to know your magic since dito ka naman nakatira and lahat ng nakatira dito ay may mahika at nacucurious lamang ako kung anong klaseng mahika ang meron ka" she said then smirk. I didn't know what to do! My heart beats fast and my hands are now trembling. I took a deep breath and i was about to say something when i heard a two knock behind me and i saw Deluce leaning on the wall. "Dulce!" Masayang sambit ng Lady kay Dulce. Naglakad siya papunta sa akin at tinap niya ang aking balikat. "Pasensya na Ester pero kakagaling lang ng training ni Venus sa gubat at pinabantay ko muna siya para pumunta sa banyo" saad niya. Tumango tango naman ang babaeng nagngangalang Ester at tumingin sa akin. "Pasensya na kung pinilit kita Hija, baka sa susunod maipakita mo na sa akin ang iyong mahika" saad niya at kinindatan niya ako at umalis na. Hinawakan ni Dulce ang magkabila kong balikat at tinignan ako ng may bahid ng pag-aalala. "Ayos ka lang ba Venus? Nagtanong ba siya about sa magic mo?" She said to me. I just nodded then she sighed. "Buti na lamang at narinig ko ang usapan ninyo pero, delikado ang buhay mo ngayon Venus" seryosong sambit niya na ikinataka ko. "Po? Paano pong delikado?" "Meron siyang kapangyarihan na basahin ang iyong isipan at, nabasa niya atang wala kang mahika" she said to me. Parang gumuho ang mundo ko sa narinig ko at naramdaman kong nanlambot ang aking mga binti. Napaupo ako sa sahig af inalalayan ako ni Dulce pero hindi ko naririnig ang boses niya. Hindi ko na alam ang gagawin ko kasi baka kunin ako ng gwardya dito at maparusahan ako pati narin si Dulce. Nakaramdam ako ng isang malakas na sampal sa aking pisngi at napatingin ako kay Dulce na may luhang lumabas sa kanyang mga mata at mahigpit niya akong yinakap. "Ayokong mag-isip ka ng kung-ano ano Venus! Hindi ko hahayaang kunin ka nila saken!" Naiiyak na sambit niya. Mahigpit ko rin siyang niyakap pabalik at nilagay ang aking ulo sa kanyang balikat. "Natatakot ako Dulce" nanghihinang sambit ko sa kanya. Humiwalay siya sa pagkayakap at Hinawi niya ang hibla ng aking buhok na humaharang sa aking mukha at pinunasan niya ang aking luha. "Wag kang matakot Venus, hindi ko hahayaang makuha ka nila" mahinang sambit nito at ngumiti. Pero, hindi ko maiwasang kabahan sa mangyayari. Nagdaan na ang gabi at hindi ako mapakali sa aking kama. Napabangon ako sa higaan ng nakarinig ako ng dalawang katok sa pintuan at bumungad sa akin si Dulce na may ngiti sa kanyang labi. Umupo ako sa aking higaan at umupo rin siya sa aking tabi. "Alam kong hindi ka mapakali ngayon dahil sa nangyari kaya, ibibigay ko ito sayo" saad niya sabay binuka niya ang kanyang palad. May isang kulay lilang bato ang nakatali at ito'y kumikinang. Nilagay niya ang kwintas sa aking leeg at kinabit ito sa likod ng aking batok. "Ang kwintas na ito ay makakatulong sa iyo, kapag malungkot ka hawakan mo lang ito at magiging masaya ka na" saad niya. Hinawakan ko ang kwintas at pumikit, lumabas sa aking isipan ang masasayang ala-ala ng aking pamilya at unti-unting nawala ang aking pangamba. Malaking ngiti ang gumuhit sa aking labi at masayang tumingin kay Dulce at niyakap. "Maraming salamat, Ina" bulong ko sa kanya at nagtaka ako mung bakit nabasa ang aking balikat. Humiwalay ako sa yakap at tinignan si Dulce na napapaluha. "May problema ba Dulce?" Nagtatakang tanong ko sa kanya. Pinunasan niya ang kanyang luha at ngumiti. "Wala, masaya lamang ako dahil tinawag mo akong Ina" masayang sambit niya sabay punas ng kanyang luha. "Sige na, maaga ka pang gigising para mag-training, goodnight anak" saad niya sabay bigay ng smack kiss sa aking noo. ———— Maaga na at ako muna ang nagbabantay sa tindahan dahil si Dulce natutulog pa. "Salamat po!"masaya kong sambit sabay yuko. Ngumiti naman siya sa akin at lumabas na ng tindahan. Bumuntong hininga ako at umupo muna dahil sunod-sunod ang bumibili ngayon ng aming paninda Pero, nagulat ako ng may nakita akong mga kawal sa labas na parang may hinahanap sila at may isang pamilyar na babae ang nagturo sa aming shop. Tumayo ako at tatawagin sana si Dulce pero huli na ang lahat. Mabjlis na nakapasok ang mga kawal at binigyan ako ng seryosong titig. Pasikreto kong inabot ang kutsilyo malapit sa lamesa at unti-unti silang lumapit sa akin. Hinahanda ko na ang sarili ko sa pagsugod nila pero, napatigil ako ng may naramdaman akong matulis na bagay sa aking likuran. "Ibaba mo ang kutsilyo" malamig na sabi nito sa akin. Hindi ko makita ang mukha niya dahil konting galaw ko lamang ay baka masaksak na ako. Binaba ko ang kutsilyo sa aking likuran at naramdaman kong hinawakan niya ang dalawa kong kamay at nilagay sa aking likuran. "Venus Corazon, hinahatulan ka namin sa pagsalang panghihimasok sa bahay ni Ms. Dulce at ang pagnanakaw ng kanyang ari-arian at pag-panggap na isa ka niyang kamag-anak" nagulat ako sa sinabi niya at malakas akong nagpumiglas sa pagkakahawak niya pero mas diniin pa niya ang pagkakawak sa aking kamay. "Nagkakamali kayo! Si Dulce ang nagpapasok sa akin dito at kinupkop ako!" Paliwanag ko sa kanya pero hindi niya man lang ako napakinggan. Nagpatuloy parin ako sa pagpupumiglas pero sadyang malakas ito. "Anong kaguluhan ito" napatingin ako kay Dulce na pababa ng hagdanan at tumingin sa mga gwardya at nung nagtama ang tingin niya sa akin, nagulat ako sa expresyon niya na parang natakot siya na makita niya ako at may halong galit. ''D-dulce" tawag ko sa kanyang pangalan, kinakabahan ako sa expresyon na binibigay niya. "Anong ginagawa ng isang mahinang nilalang sa aking tahanan" natatakot na sambit nito. Nagtataka ako kung bakit ayon ang sinabi niya na tila ba hindi niya ako kilala. "Dulce, si venus to. Kinupkop mo ako dahil alam mong namatay ang aking pamilya" sabi ko sa kanya pero nung dumapo ang kanyang mata sa suot kong necklace na binigay niya, mas lalo siyang nagalit at unti-unting nagyanig ang bahay, nagsipaglaglagan ang ibang mga gamit Naglakad siya papalapit sa akin at sinampal ako ng malakas na parang matatanggal na ang bungo ko sa lakas ng sampal. "HAYOP KANG MAGNANAKAW KA! NAGPANGGAP KA PANG INAMPON KITA TAPOS NGAYON NINAKAW MO ANG KWINTAS NG ANAK KO!" Sigaw niya sa akin. Unti-unting tumulo ang aking luha at umiling-iling sa kanya. "Hindi ko ito ninakaw dulce, ikaw pa ang nagsuot ng kwintas na ito sa akin kaga—" hindi ko na naipagpatuloy ang sasabihin ko ng makaramdam ulit ako ng malakas na sampal mula sa kanya. Ramdam ko ang init ng aking pisngi "Nagsisisnungaling ka pang binigay ko ito sayo! Hindi ko ibibigay ang gamit ng anak ko sa isang mahinang nilalang at walang kwentang katulad mo" malamig na sambit niya sa akin. Parang gumuho ang mundo ko sa sinabi niya, gusto ko siyang yakapin at sabjhin ng paulit-ulit na tinuring mo ako bilang anak ngunit wala na akong magagawa. Hinila ako ng lalakeng nasa likuran ko, hawak parin niya ang aking kamay sa aking likuran, lumabas na ang mga kawal at pAgkalabas namin ay nagsisispag-batuhan ng itlog ang mga tao sa labas. "MAGNANAKAW!" "SINUNGALING!" "BUMALIK KA NA SA WALANG KWENTA MONG BAYAN!" at kung ano ano pa ang kanilang sinisigaw ngunit nawawalan ako ng gana na makipag-away, inangat ko ang aking ulo at nakita ko sa gilid ang kulay blonde na buhok at siya yung babaeng tinutukoy kahapon ni Dulce na nakakabasa ng isip. Naka-ngisi ito sa akin at tiniklop ang kanyang pamaypay. Gusto ko man na sigawan siya ngunit naramdaman kong may tumamang matigas na bagay sa gilid ng aking uluhan at ramdam ko na may tumulo pababa. Nanlalabo ang aking paningin, rinig kong may nagsasalita sa aking gilid pero unti-unting nawawala ito. And everything went black. —————— I woke up and i found myself on a bed and a room full of iron bars. Napatingin ako sa kamay ko at napagtanto kong naka-handcuff ang kamay ko. My dress are all gone at tanging suot ko lamang ay dirty white na dress. Napatingin ako sa shadow na papalapit kaya tumayo ako kaagad at hinawakan ang iron bars at nakita ko ang dalawang guwardya at huminto sila sa selda ko, ang isa namang guwardya ay binuksan ang pintuan then they hold my arms. Nagpupumiglas ako pero hindi parin sila bumitaw. "s-saan nyo ako dadalhin" saad ko sa kanila, patuloy patin ako sa pag-pupumiglas pero sadyang malakas sila. Nakarating kami sa isang malaking pintuan na kulay pula at may dalawang gwardya ang nasa gilid. Binuksan nila ang pintuan at bumungad sa akin ang napaka-laking kwarto. May tatlong judge sa dulo, nakasuot sila ng pulang damit maliban lamang sa iaang tao na nasa gitna na nakasuot ng asul na damit. Napatingin ako sa mga tao na nakatayo sa gilid, masasama ang kanilang tingin sa akin at ang iba ay may pandidiring tingin. Ang iba naman ay natatakot. Nang nasa gitna na ako ay pinaluhod ako at hinawakan ng mga gwardya ang magkabila kong balikat. "Venus Corazon, ang babaeng nakatira sa Egubos ay hinahatulan sa pagpatay dahil sa kasalanan na ginawa niya, ang pagpasok sa bahay ni Dulce Amvria at ang pagnakaw ng Neclace ng kanyang namatayan na anak, at ang pagpapanggap bilang isang anak ni Dulce" saad niya sabay hampas ng wooden gavel. Parang nadurog ang aking mundo sa kanyang sinabi at pumasok sa aking isipan ang masasayang ala-ala namin ni Dulce. Kung paano niya ako tratuhin bilang isang anak at kung paano niya ako alagaan. Hindi ko magawang ipaglaban ang aking sarili dahil sa pagbibingi-bingihan ng mga tao rito. Eto ba ang pinaplano ni Dulce sa akin? Nagawa niya akong gamitin. Pagkatapos kong mag-tiwala sa kanya na hindi niya ako pababayaan pero ngayon hinahayaan niya ako mamatay sa kamay ng mga taong nag-tataas-taasan? 'Kung hindi ako sumama kay Dulce hindi ito mangyayari sa buhay ko" Natigil ang pagsasalita ng Judge ng may biglang pumalakpak. Parang may anghel na dumaan sa gitna dahil sa katahimikan. "Bakit mo papatayin ang isang taong espesyal?" Napatingin ako sa aking likuran at nakita ko ang isang babae na ang height ay nasa 4'7, nakasuot ng red uniform. Her hair was wavy and the color was pink with the mix of blue, her eyes are color Ang jolly ng kanyang mukha na parang bata at may katabi siyang isang lalake na naka-black suit na may white gloves, Nakatali ang kanyang itim na buhok at nakapikit ito. "Dulice, bakit ka naparito?" Tanong ng judge sa kanya. She walked like a model then huminto siya sa aking harapan. "I would like to take this girl, as my student in Academia De Mahika" she said in serious tone. Napuno ng bulong ang kapaligiran at hindi mapinta ang mukha ng superior judge sa sinabi nito. ''Sa tingin mo ba dulcie papayag kami sa gusto mo?" Saad ng superior judge at inangat niya anv kanyang kaliwang kilay. "Oo, alam ko naman na papayag kayo dahil labas sa batas ang hindi pag-sang ayon sa gusto ko, nasa batas iyan, hindi ba Justus?" "Alam kong labag sa batas ang hindi sumang ayon sayo ngunit, ang babaeng ito ay nagnakaw at nagkunwari pang kamag-anak ng isang—" "Wala akong pakealam sa kasalanan niya, ang gusto ko kunin siya at gawin kong estudyante" malamig na tono nito at ramdam ko ang lumakas na aura na nasa paligid niya. Nagkaroon ng katahimikan ang paligid dahil sa sinabi nito. Bumuntong hininga ang superior judge, he gripped his hand then looked at the girl seriously. "Hindi ko hahayaang kunin mo ang babaeng iyan, bakit importante sa iyo ang babaeng ito ni wala itong kapangyarihan at para saan pa para maging estudyante mo ito? Para gawing alipin? O gawing mangmang sa paaralan" he said then laughed. "Kung ganun rin naman ang gagawin mo ay papayag ako ngunit wala kang ebidensya na espesyal ang babaeng ito para kunin mo" dagdag pa niya. Tinignan niya ang isang lalake na nasa gilid na nagtatago sa shadow at biglang nawala ito ng parang bula. Napatingin ako sa lalake na kasama ng babae na nagngangalang Dulcie. Bigla itong nawala at naramdaman ko ang presensya sa aking likuran. Napaharap ako sa aking likod at nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Nasa harapan ko na ngayon ang lalake, malamig ang titig nito at hawak niya ang ilalabas palang niya sana na sandata ngunit ang kanyang mukha ay nagiging kulay violet, Napatingin ako sa kamay na mahigpit ang pagkakahawak sa leeg at bigla itong naputol. Tumalsik ang dugo sa aking damit at ang iba naman sa aking mukha, ang ulo ng lalake ay bumagsak at gumulong sa ibaba. Napatingin ako sa lalake at hindi parin nabubura ang innocent smile nito sa kanyang labi. He make me shivers because of what he did, my knees are now trembling in fear. "Wag kang matakot Venus, narito ako para protektahan ka" he said then gave me a innocent Smile. Hindi ko alam kung mababawasan ba yung takot ko or mas lalong madadagdagan dahil sa aura niya. "Kung ayaw mong mapuno ng kalansay dito sa iyong pinakaminamahal na silid sundin mo ang gusto ko, wala akong pakealam kung magsumbong ka pa sa 7 archangels na nasa itaas" seryosong tono nito. Walang nagawa ang judge kundi maupo na lamang at tumahimik. Tinanggal ng lalakeng nagprotekta sa akin kanina ang posas at ginabayan niya ako palabas. "Matanong ko lang, sino ka at bakit mo ako naisipang kunin?" Tanong ko sa batang babae. Tumawa naman siya at pumunta sa harapan ko. "Ako si Dulcie Belladona, ang may ari ng Mahika De Academia, kagaya ng sinabi ko kanina ay espesyal ka kaya kita kinuha, alam kong sasabihin mo na hindi ka espesyal kaya nga kita tuturuan at gagabayan dahil ikaw ang magiging susi para sa kinabukasan"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD