Kevin’s Point of View
Mabilis kaming umalis ng ospital at pumunta sa ospital naman nila Lucas. Narinig namin ang nangyari sa kapatid niya ngunit hindi agad kami nakaalis dahil na rin sa biglaang pagpapakita ng mga tita nila Andrea. Habang tumatakbo kami patungo sa silid ng kapatid ni Lucas ay napatingin ako sa kamay ni Andrea. Hindi ako nagdalawang isip na hawakan iyon.
Napatingin siya sa akin pero seryoso lamang akong nakatingin sa dinaraanan namin. Hindi naman niya iyon kinalas na siyang nakapagpagaan ng loob ko.
Sa labas ng kwarto ay naabutan namin si Sabrina na umiiyak. Agad siyang nilapitan nila Andrea. Nakita naman namin si Luke na nakaupo sa sahig at tila wala sa sarili sa hindi kalayuan sa pintuan ng kwarto ni Lucia. Agad din kaming lumapit sa kanya.
“Blood,” tawag ko sa kanya.
