Huzurla uyuduğum uykudan uyanmak istemiyordum ama üzerimize yağmur yağıyordu. Aslında çok fazla zaman geçmemişti, diğer öğrenciler gelmemişti bile. Ben uyurken Levent uyumamış, uyanmayayım diye kıpırdamadan öylece durmuştu. Yağmur hızlandığında farkına varıp gözlerimi açmıştım ama Levent biraz ıslanmıştı. "Uyandırsaydın keşke. Çok ıslandın mı?"
"Islandığım en güzel yağmurdu." İşte böyle içimi eritircesine konuştuğunda ne diyeceğimi bilemiyorum. İçimden yalnızca sarılmak geliyor. Ama bu böyle devam edemez. Bir kaç saatliğine de olsa çok keyifli zaman geçirdim ama bunun bitmesi gerekiyor. "Eski halimize geri dönebiliriz, ortak. İyi geceler." Hiç istemesem de ayrıldım yanından.
Batuhan bir yerde haklıydı. Buraya gönderilme amacım korunmaktı, aşk yaşamak değil. Ayrıca hala Mine yerine ölme
