Kung magbibilang siguro ang Diyos ng mga masasayang tao sa mundo sa mga oras na ito, ipagmamalaki ko na ako ang pinakamasaya sa lahat. Parang isang masamang panaginip lang ang lahat ng pinagdaanan ko sa kamay ng kinilala kong ama. Hindi ako magkukunwari para sabihin na tuluyan ko na iyong makakalimutan. Mananatili ang mga alaalang iyon sa pinakamalalim na parte ng aking isipan, ng aking puso at ng aking buhay. Kailangan ko nang itago ang mga iyon dahil kung hindi, mababalewala ang ginawang pagliligtas sa akin ng mga taong tunay na nagmamalasakit at nagmamahal sa akin.
Siguro nga.
Siguro nga, kailangan munang pagdaanan ng isang tao ang pinakamasakit niyang karanasan upang mas lalo siyang tumibay, tumapang, at lumakas. Talo ka kung magpapadala ka sa masamang mga alaala. At mananatili kang
