ลมเย็นยามเช้าพัดผ่านสวนกว้างของคฤหาสน์รังสิมันต์ หอบเอาความสดชื่นและกลิ่นไอของน้ำค้างบนยอดหญ้ามาปะทะผิวหน้า เสียงนกร้องรับอรุณดังแว่วมาเป็นระยะ สลับกับเสียงขบวนรถยนต์ที่เริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาภายในเขตรั้วบ้าน พราวนภายืนอยู่ตรงเฉลียงด้านหน้าในชุดเดรสสีมุกเรียบหรู ผมยาวสลวยถูกเกล้าไว้อย่างประณีต ใบหน้าสวยหวานเปื้อนรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง รอยยิ้มที่ดูสว่างไสวและเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่ใครในบ้านรังสิมันต์เคยเห็นมาในรอบหลายสัปดาห์
วันนี้คือวันที่เธอรอคอย... วันที่ "ครอบครัว" ที่แท้จริงของเธอจะเดินทางมาจากแดนเหนือ เพื่อร่วมเป็นสักขีพยานในงานหมั้นที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
“รถคุณตาถึงแล้วครับคุณพราว” เสียงคนขับรถเอ่ยบอก ทำให้หญิงสาวแทบจะกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่ไหว เธอรีบก้าวลงจากบันไดหินอ่อนสีขาวนวลด้วยหัวใจที่พองโต
รถตู้สีดำคันหรูจอดสนิทหน้าบ้านใหญ่ ก่อนที่ประตูอัตโนมัติจะเปิดอ
