ห้องประชุมใหญ่ของรังสิมันต์กรุ๊ปในเช้าวันจันทร์ดูขรึมขลังและเต็มไปด้วยความตึงเครียดมากกว่าทุกครั้ง กระจกใสสูงจรดเพดานสะท้อนภาพท้องฟ้าสีหม่นของฤดูหนาวที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอก แสงแดดที่พยายามจะลอดผ่านเข้ามาดูเจือจางราวกับกำลังเกรงบารมีของผู้ทรงอิทธิพลที่นั่งล้อมรอบโต๊ะประชุมไม้พะยูงยาวเหยียดตัวนั้น
ผู้ถือหุ้นระดับแถวหน้าของประเทศเกือบสิบคนนั่งประจำที่ด้วยท่วงท่าที่สง่างามแต่ทว่าเย็นชา ทุกคนแต่งกายในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบ สายตาเฉียบคมที่ผ่านสมรภูมิธุรกิจมานับครั้งไม่ถ้วนบัดนี้จับจ้องมาที่จุดเดียว... นั่นคือหญิงสาวที่นั่งเคียงข้างประธานบริหารหนุ่ม
พราวนภา วรโชติอนันต์ นั่งตัวตรงในชุดสูทสีครีมอ่อนที่ดูเรียบหรูและเป็นทางการ ผมยาวสลวยถูกรวบมวยไว้อย่างสุภาพเรียบร้อยเผยให้เห็นใบหน้าที่นิ่ง สงบ และมั่นคงดุจผิวน้ำที่ไร้รอยกระเพื่อม มือบางทั้งสองข้างวางซ้อนกันบนตักอย่างไร้รอยสั่นไหว ภายนอกเธอดูพร้อมท
