ห้องลองชุดแต่งงานภายในบูติกหรูระดับกูตูร์ใจกลางสุขุมวิทเงียบสงบเกินกว่าที่พราวนภาคาดไว้ ผนังห้องบุด้วยผ้ากำมะหยี่สีครีมนวลช่วยดูดซับเสียงจากโลกภายนอกจนเหลือเพียงความเงียบงันที่แผ่ซ่านเข้ามาในโสตประสาท กระจกเงาบานใหญ่ที่สูงจรดเพดานสะท้อนภาพหญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด
ผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสเนื้อละเอียดที่ถูกถักทอด้วยมืออย่างประณีตแนบไปกับเรือนร่างอ้อนแอ้นอย่างพอเหมาะพอเจาะ ชายกระโปรงยาวระย้าที่ประดับด้วยคริสตัลเม็ดเล็กละเอียดส่งประกายระยิบระยับยามต้องแสงไฟวอร์มไวท์ในห้อง พราวมองตัวเองในกระจกนิ่ง ๆ ดวงตาคู่สวยสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเธอไม่มั่นใจในความสวยของตัวเอง แต่เป็นเพราะเธอกำลังรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่า...จากวินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตของเธอจะไม่ใช่ของเธอเพียงคนเดียวอีกแล้ว
มันคือการก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่าง "พราวนภา วรโชติอนันต์" บัณฑิตเกียรตินิยมผู้มีความฝ
