แสงแดดจัดจ้าในยามเช้าสาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านกำมะหยี่ราคาแพงสีเทาเข้ม ทาบลงบนพรมขนสัตว์หนานุ่มและเฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊กดีไซน์หรูหราภายในห้องนอนมาสเตอร์ของเพนต์เฮาส์ชั้นสูงสุด บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานแผ่วเบาและเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงอย่างไม่เป็นจังหวะของหญิงสาวที่เพิ่งรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา
.
พราวนภา วรโชติอนันต์ ขยับกายเล็กน้อยด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว ความปวดร้าวแล่นพล่านไปตามข้อต่อและแผ่นหลัง ราวกับร่างกายของเธอถูกบดขยี้ด้วยแรงมหาศาล เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับเปิดขึ้นอย่างยากลำบาก แสงสว่างที่ปะทะเข้าสู่ดวงตาทำให้เธอนิ่งอั้นไปครู่หนึ่ง ก่อนที่สติสัมปชัญญะที่ค่อยๆ กลับคืนมาจะนำพาความทรงจำอันเลอะเลือนจากค่ำคืนที่ผ่านมาให้พุ่งเข้าสู่สมองราวกับภาพฉายซ้ำ
.
เธอยกมือขึ้นกุมขมับที่ปวดตุบๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ยังหลงเหลืออยู่ในลมหายใจย้ำเตือนถึงความโง่เขลาที
