เมื่อป้ากลับมาถึงบ้าน ฉันรีบวิ่งแจ้นไปหาทันที
“ป้า ๆ หนูมีเรื่องจะบอก”
“ป้าให้แกเตรียมกาแฟไว้ ทำยัง”
“ไม่ต้องแล้วป้า คุณหนูของป้าออกไปทำงานแล้ว”
“ตั้งแต่เช้าตรู่เนี่ยนะ”
“อืม เห็นมีผู้ชายอีกคนมารับ”
“แล้วแกทันขอขมาคุณหนูไหม”
“ทำแล้ว ตกลงเขาให้หนูอยู่ต่อ”
“แกพูดจริงใช่ไหม”
“จริงสิป้า”
“ดีแล้ว ๆ เห็นไหมถ้าคุณหนูได้เห็นดอกกุหลาบก็ต้องใจอ่อน”
“ป้าแน่ใจเหรอว่าคุณหนูชอบดอกกุหลาบจริง ๆ”
“แน่ใจสิ ก็ตอนเด็กยังเอามาเล่นทัดหู เอามาดม เอามาป้ายหน้า”
“แต่ที่หนูเห็น เขาบอกว่าแพ้ดอกกลิ่นกุหลาบนะป้า”
“ฮะ!! เป็นไปไม่ได้”
“เป็นไปแล้วป้า หนูเห็นมากับตาตัวเอง ยังบอกอีกนะต่อไปอย่าให้ดอกกุหลาบอีก”
“คุณหนูน่าจะเกลียดแกมากกว่า ช่างเถอะ ๆ แกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวก็สายหรอก”
“ค่ะ ๆ”
สามเดือนต่อมา
ฉันไม่เห็นหน้าเจ้าของบ้านอีกเลยนับตั้งแต่วันนั้น ถามป้าแล้ว เขาบอกต้องทำงานที่สิงคโปร์
