ผมเข้าไปอาบน้ำ ไม่ถึงยี่สิบนาทีก็เดินออกมาโดยมีผ้าขนหนูพันรอบเอว ชุดใหม่เป็นเสื้อตาข่ายวางอยู่บนเตียงพร้อมกับกางเกงหนังสีดำ ผมหยิบผึ่งดู เป็นเสื้อทุเรศมาก มันไม่ใช่เสื้อหรอก เพราะปิดบังอะไรไม่ได้เลย ส่วนกางเกงแม้จะปิดมิดชิด แต่แม่งโคตรจะรั้งไข่ จัดไปซ้ายจัดไปขวาก็แล้ว ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นสักนิด แต่ก็ต้องจำใจใส่อะนะ...
“เฮ้ย!! ไอ้นาวากระเป๋าได้ยัง” ผมตะโกนถามไปอีกห้องเพราะได้ยินเสียงกุกกัก แสดงว่ามันกำลังหาอยู่
“....” ไร้เสียงขานรับ ผมกำลังจะก้าวไปดู เป็นจังหวะเดียวกับที่มันเดินออกมาพอดี
“ไม่มีครับนาย”
“อะไรไม่มี”
“กระเป๋าครับ”
“มึงดูละเอียดแล้วใช่ไหม”
“ใช่ครับ ผมหาทุกซอกทุกมุม”
“แน่ใจว่ามึงเอามาจากอังกฤษด้วย”
“แน่ยิ่งกว่าแน่อีกนาย บรรดากระเป๋ามีสีส้มแค่ใบเดียว”
“กูเชื่อ แสดงว่ามีคนขโมยมันไป”
“ใครจะกล้าครับนาย”
“คนในบ้านนี่แหละ มึงสั่งเรียกพวกคนใช้มา วันนี้กูน่าจะได้ฆ่าคนเพิ่ม”
