Mabilis na napadilat si Dorothea nang may malamig na kamay na bigla na lang tumakip sa bibig niya, tapos ay hinila siya nito paangat sa braso.
Nanlaki ang mata niya nang makita ang hindi pamilyar na mukha ng isang lalaki. Kalaban!
Agad na kumalabog ng malakas ang kanyang dibdib dahil sa kaba, sobrang madilim pa sa labas at sa tingin niya ay alas-dos pa lamang ng madaling araw.
Pumalag-palag siya ngunit masyadong malakas iyon, tapos ay biglang humarap si Amsel sa gawi nila.
Napapikit siya nang barilin ni Amsel iyon sa ulo kaya’t nabitawan siya no’n at agad na bumagsak sa sahig.
Nanginginig na napaupo ulit siya sa higaan habang nakatingin sa kalaban. Hinawakan siya ni Amsel sa ulo at niyakap, sobra ang panginginig niya.
“Ayos ka lang?” tanong nito kaya’t tumango siya ng maraming beses,
