& Boran’ın Gözünden &
Kapıyı kapattığım anda içimdeki o tanıdık buz tabakası her şeyi sardı. Koridor sessizdi, tek bir ışık bile yanmıyordu. Saat gece yarısını çoktan geçmişti.
Merdivenlerden ağır adımlarla indim. Her basamakta kalbim biraz daha hızlandı. Evimin önüne vardığımda siyah Maybach çoktan beni bekliyordu. Kapıyı açtım, direksiyona geçtim.
Zoya çoktan ön koltukta oturuyordu.
Kapıyı sertçe kapattım, motoru çalıştırdım.
“Çok fazla beklettin, Bratva,” dedi o tanıdık alaycı Rusçasıyla.
Gaza bastım. Araba karanlığın içinde fırladı.
“Defne’den uzak durmanı istiyorum,” dedim, gözlerim yolda, sesim dümdüz.
Zoya başını bana çevirdi, dudaklarında o iğneleyici gülüş.
“Bu kız bu kadar önemli mi?”
Frene hafif dokundum, sonra tekrar gaza yüklendim. Hız göstergesi 140’a vurdu.
“Ona
