& Defne &
Eve varır varmaz doğrudan odama gittim.
Çantamı yatağın üzerine bırakırken telefonum çaldı. Ekranda “Ahsen” yazıyordu; hiç bekletmeden açtım.
“Alo?”
“Zühre Hanım, birkaç gündür kumarhaneye uğramıyorsunuz. Bir sorun mu var diye merak ettik.”
Çantayı kenara iterken içimi çektim.
“Bir süredir hastayım. Ama bu gece uğrayacağım.”
“Geçmiş olsun Zühre Hanım. İyi günler.”
Telefonu kapattım. Tam o anda tuvaletim geldi; daha fazla dayanamayarak banyoya yöneldim. İşimi görüp ellerimi yıkadım, kuruladım ve yeniden odama döndüm.
Aynanın karşısında durdum. Kendime uzun uzun baktım. Saçlarım dağınıktı, gözlerimdeyse hâlâ bu sabahki bakışların izi vardı. Üzerimdekileri yavaşça çıkardım; üzerimde yalnızca iç çamaşırlarım kaldı. Yatağa uzandım, pike’i belime kadar çektim.
Tam o sırada
