& Defne’nin Gözünden &
Gözlerimi açtığımda oda hâlâ biraz bulanık görünüyordu ama bu sefer ışık gözlerimi o kadar yakmadı. Başımın üzerindeki hemşire serumla ilgileniyordu. Tüpü kontrol ediyor, damlaları sayıyordu sanki.
Hemşirenin arkasındaki koltukta oturan Kılıç’a baktım. Rahat bir şekilde oturuyordu adam. Bacak bacak üstüne atmış, elleri kucağında kenetlenmiş halde. Yüzünde bir bekleyiş vardı ama gerginlik yoktu.
Hemşire bana döndü. Yüzünde nazik bir gülümseme belirdi. Serum iğnesini bir kez daha kontrol etti.
“Tekrardan geçmiş olsun.”
Sonra odadan ayrıldı. Kapı arkasından yumuşakça kapandı.
Daha sonra Kılıç’a baktım. Gözlerimiz buluştu. O hafifçe gülümsedi. Sesinde bir rahatlama vardı.
“Doktor durumunun iyiye gittiğini söyledi. Hâlâ inanamıyorum.”
O anda içimden gelen bir fıs
