Defne’nin vücudu sarsıldı. Gözleri Boran’ın yüzünde donakalmıştı, o son bakışında bir şaşkınlık ve ihanet karışımı parlıyordu. Silahın patlamasıyla birlikte dengesini kaybetti ve sahnenin ahşap zeminine yığıldı. Kan, siyah elbisesinin önünden hızla yayılmaya başladı, kumaşı ıslatıp yere damla damla sızıyordu. Salonun havası donmuştu; konuklar sandalye theirlerinde kaskatı kesilmiş, fısıltılar bir anda kesilmişti.
Kılıç Aktürk anında harekete geçti. Diz çökerek Defne’nin yanına çöktü. Yüzü solmuştu, gözlerindeki kırmızı parıltı şimdi gerçek bir panikle karışmıştı.
“Zühre.”
Sesi fısıltıdan öteye gitmedi, ama Boran’a dönüp baktı. Bakışlarında öfke ve yalvarış bir aradaydı. Boran ise kimseyi umursamadan arkasını döndü. Mikrofonu sahnenin kenarına bıraktı ve adımlarını hızlandırarak merdiven
