& Defne’nin Gözünden &
Tokattan sonra yanağımı tuttum. Yanaklarım alev alev yanıyordu. Gözlerim doldu ama gözyaşlarımı akıtmadım. Oda dönüyordu sanki. Herkes donmuş gibiydi.
Kılıç hemen konuştu. Sesi titrek ama kararlıydı.
“Baba.”
Aynı şekilde Zühre’nin annesi Sevinç de ayağa kalktı. Eliyle koltuğun kenarını sıktı. Yüzü solgundu.
“Rasim Bey.”
Zühre’nin babası Rasim bana doğru geldi. Gözleri öfkeyle parlıyordu. Kolumu tuttu. Parmakları etime gömüldü. Acıttı.
“Senin gibi bir evlat olmaz olsun. Yıllarca bizden saklandın. Gittin yine soluğu sevgilinin yanında aldın.”
O anda hiçbir şey diyemedim. Kelimeler boğazıma düğümlenmişti. Şaşkınlık içindeydim. Bu adamın öfkesi gerçekti ama ben bu acının parçası değildim.
Kılıç araya girdi. Bir adım öne attı. Eliyle Rasim’in kolunu tutmaya çalış
