Selim arabayı durdurduğu gibi inip havayı içine çekti. Konuşmadan önce sakinleşmeliydi.
Berrak inip oğlunun kapısını açtığında Selim yanında belirdi. Kafasını kaldırıp baktığında yüzünden hala gergin olduğunu görüyordu. Hak veriyordu aslında. Önünde hiç de hoş olmayan bir durum olmuştu. Devam edip sessizce oğlunu kucağına aldı. Eve girmeden önce söylemesi gereken bir şey vardı. Annesinin yanında bir şey sormamasını isteyecekti.
-Selim hoş geldin oğlum.
Berrak annesinin sesini duyunca dönüp baktı. Selim ise gülümsemeye çalıştı.
-Hoş bulduk anne. Nasılsınız?
Binnur'un elini öpüp geri çekildi. Kadın Selim'in geldiğine çok sevinmişti.
-İyiyim oğlum. İşlerini halledip gelmişsin.
-Hallettim anne. Siz nereye gidiyordunuz?
-Ekmek kalmamıştı, alıp geleyim dedim.
-Ben giderim, siz yorulmayı
