Chapter 16
1067 Words
Day 36
I went home after that day napagdisisyunan niyang umuwi muna hindi niya alam kung anong gagawin niya simula sa araw na ito. She want to tell everything to him per madalas ay naduduwag siya at sinama pa ang nalaman niya tungkol kay Elise.
France
###########
" What happened France?" Binaba ng mommy niya ang tinipla nitong gatas sa kanya.
Kinuha niya ang baso at tumitig Mula roon " thank you mom "
" Tell me Darling what happened?"
" Alam mo po ba mom, about Elise " tumingin siya rito at tumitig sa mga mata nito.
Umiwas ng tingin ang mommy niya. Napangiti siya ng mapansing alangan ito sa pagsagot sa kanya.
" Mom don't worry ai just want to hear your side "
Ngumiti ito at tumitig na sa kanya.
" I don't want to hurt you laging sinasabi sa akin ng Tita Matilda mo ang tungkol kay Dave "
" It's ok Elise diserved him "
" Don't say Darling you have a fair share of your pain "
Alanganin siyang ngumiti at uminom ng gatas na nasa harapan niya. Pantay nga ba ang sakit na naramdaman nila ni Dave bakit para sa opinion ni Dr. Simon mas nasasaktan ito para sa kanya.
" I don't think so mom "
" France "
" I know Dave have a hint on what is happening pero ayaw nya kong pangunahan " kahit naman magkasabay silang lumaki ni Dave kapag may gusto siyang isikreto rito ay inahayaan lamang siya nito.
" What if iba ang nasa isip nya France paano kung ang nasa isip ni Dave ay wala na siyang halaga para sayo but he want to stay in your side as a friend "
" I think mom where good as friend " isang masakit na katotohanan na kaylangan niyang tanggapin.
Hindi na sila kagaya ng dati ni Dave. They have their own life at kasama na roon ang past no Dave at Elise.
" France darling ayan ba talaga ang gusto mo? "
Ayan ba talaga ang gusto niya? Alam niyang hindi dahil para sa kanya si Dave lang ang lalaking nakikita niyang makakasama niya sa pagtanda niya pero ang tanong roon aabot paba siya sa gaming edad.
Kaya pa ba niyang umabot hanggang sa pagtanda ni Dave.
" France your thinking it again, stop Darlimg please don't think about it "
" What if that's the truth mom but the question is aabot pa ba ako sa ganong edad, I want to think positively but hindi ko maiwasang makita ang katotohanan, I'm not that strong mom"
Napahinga siya ng malalim napatitig nalang siya sa mommy niya na umiiyak na ulit sa harapan niya. Bakit nga ba lagi nalang itong umiiyak para sa kanya?
" But you need to be stronger for me France "
I know mom pero hindi niya magawang tignan lamang ang positive side ng lahat.
" I know and I will pero gusto kong maging handa kayo dahil ayaw kong malungkot kayo ng sobra, I want you to be happy mom, I want you to stay happy "
Pinunasan nito ang sarili nitong luha na pumapatak na sa mga mata nito. She keep on crying in front of her.
" But your my child at ang pagiging malungkot ay hindi ko kayang pigilan, your my one and only child France my lovely child "
Tumayo ito at lumakad palapit sa kanya. Napapikit nalang siya ng maramdaman niya ang pagyakap nito sa kanya.
" You always give me some warm " mahinang bulong niya rito.
" Thank you for that France "
" Just stay with me mom, stay with me please and I will keep fighting "
" We are always here for you France "
" Dad is not here " mahinang bulong niya ulit rito.
Magmula ng pinili niyang magtago at lumayo kay Dave sa loob ng talking taon. Kahit ang daddy niya ay hindi pa siya hinahanap.
" Alam mo namang mahina lang ang loob ng daddy mo but he will approach you in time "
" Mom alam mo ba ang nakakatawa sa lahat I know when your laying " diretsong sambit niya rito.
Humiwalay siya at tumitig sa mga mata nito.
Pinunasan niya ang luhang patuloy na tumutulo sa mga mata nito.
" Say it mom "
Umiwas ito ng tingin at napahinga nalang ng malalim.
" France I don't want you to be hurt "
" I'm use to this mom, he leaves us right "
Ang mahinang pagiyak ng mommy niya ay nauwi na sa malakas na hagulgol.
Hindi niya alam kung paano pero kahit na isang luha ay wala ng pumatak sa mga mata niya. Siguro inaasahan na niya ang bagay na ito.
" Thank you mom dahil hindi mo ko iniwan "
" H..he got tired, s..si..nukuan ka nya France "
Tumayo siya at yumakap sa mommy niya. Simula ng bata siya ramdam niya ang pagmamahal ng mga magulang niya pero dahil sa sakit niya. Kinaylangan ng Daddy niya na kumayod ng doble para sa kanya hanggang sa umabot na sa pagbebenta ng mga ari-arian nila.
" Ssssshhhhhh, tahan na mom you are enough for me "
Lalo itong umiyak at yumakap ng mahigpit sa kanya.
Bilib siya sa lakas ng loob ng mommy niya. She's always here for her. Never siya nitong pinabayaan at sinukuan.
Day 36
Nalaman niyang iniwan na sila ng Daddy niya pero wala siyang naramdaman na sakit sa puso niya. Siguro sa loob loob niya ay mas ok na rin iyon dahil makakapagpahinga ito sa pag-aalala sa kanya. Her parents is already tired. Simula bata siya ay kalaban na niya ang sakit na ito at kasama niya sa paglaban ang mga magulang niya at kahit na sabihin ng mommy niya na hindi ito napapagod nakikita niya ang lahat sa mga mata nito. Kitang kita niya ang pagod at awa para sa kanya. Ginagawa niya ang lahat para lumaban pero hindi maiiwasang maisip niya na kung tumigil at sumuko na siya hindi ba magiging madali ang lahat. Kapag sumuko siya matatapos na ang paghihirap niya at hindi na rin mahihirapan ang mommy niya. She really want to stop thinking that way but she can't. Gustong gusto niyang alisin ang mga negatibong bagay sa isip niya pero hindi niya magawa. At the end of the day nakikita nya pa rin ang sarili niya iniisip ang mga bagay na iyon.
France
- Writer
