CHAPTER 5
1103 Words
Day 18
I woke up in a very comfortable room. Ilang taon din ang lumipas bago siya makabalik sa lugar na ito. Dave didn't came home last night may inaasikaso daw ito sabi ni tita Matilda. I hope that I will see him today. I want to see him because I miss him so much..
France.
*********
" Tita Matilda " tawag niya sa kusina. Kagigising lang kasi niya at dito niya naisipang dumeretso.
" Did your sleep well " nakangiting tanong nito sa kanya.
Nakasuot ito ng pink na apron habang binababa sa lamesa ang binake nitong cookies.
" Opo " lumakad siya palapit rito at pinagmasdan ang mga ginawa nito.
" I miss this cookies "
" I know kaya nagbake ako ngayon, try it "
Kumuha siya ng isa at kaagad na kinagat. Same taste walang pinagbago kung paano ito nuong una niyang natikman ay ganun pa rin ang lasa nito hanggang ngayon.
" Masarap pa rin po tita "
" Para sayo ang lahat ng ito France "
" Thank you tita Matilda "
" Alam mo namang anak na ang turing ko sayo nalungkot nga lang ako ng magpakasal si Dave because I want you to be his wife " malungkot na sambit nito sa kanya.
Pinilit nya namang pinakita ritong ayos lang siya. Kung alam lang nito iyon rin ang pangarap niya at ang patuloy na pinanghahawakan niya sa loob ng tatlong taon na nakahiwalay siya sa binata.
" Masaya po ako kung saan masaya si Dave "
" May pag-asa pa naman kayong dalawa France, magdedevorce na si Dave at ang asawa nito you can start again "
Kinuha nito ang kamay niya at hinawakan ng mahigpit. Kung pwede lang tita Maitlda ay want to do that but I can't dahil kapag inayos ko pa ang kung anong meron kami ni Dave ngayon lalo lang niya itong masasaktan. Wala siyang kakayahang samahan si Dave sa pagtanda nito. She's nearing to her end. Gustong gusto niyang sabihin ang mga katagang iyon kay tita Matilda but she can't. Ayaw niya itong masaktan.
" Kilala nyo po si Dave he will never ask a woman to marry him kung hindi nya po ito mahal baka may pag-asa pa pong maayos ang marriage nila "
" Kung hindi lang pinakilala ni Dave sa akin ang babae na iyan na buntis na I will never approved their marriage walang magandang naitdulot ang babaeng iyon kay Dave "
" Tita magtiwala nalang po kayo kayo Dave "
Bumitaw naman ito sa kanya at asar na binalik ang tingin sa cookies na binake nito.
" Tita Matilda "
" Alam kong magkakabalikan kayo ng anak ko may tiwala ako sa inyong dalawa " pursigidong sambit pa nito sa kanya.
Ngumiti nalang siya bilang tugon rito. Iyon din kasi ang hiling niya na alam niyang sa sarili niya ay ayaw rin niyang mangyari. Ayaw niyang iwanan uli si Dave lalo na't sa susunod na pagalis niya ay alam niyang hindi na siya makakabalik kahit kaylan.
" Mom I forget to get my keys "
Nahinto siya sa akmang pagkuha ng cookies ng marinig niya ang pakikyar na boses ng taong bagong dating. Nakatalikod siya ngayon sa pinto kaya alam niyang hindi siya nakikita nito.
She miss that voice. Iyan ang boses na gustong gusto niyang marinig. Ang boses na laging tumatawag sa kanya sa tuwing malapit na siyang bumitaw.
" Dave son " masayang lumapit si Tita Matilda rito.
" Mom where's my keys "
" Before that may ipapakilala ako sayo " excited na sambit pa nito sa binata.
Ramdam niya ang paglapit ng mga ito sa kanya.
" France hindi mo man lang ba babatiin si Dave " masayang tawag pa sa kanya ni Tita Matilda ng huminto na ang mga ito sa tabi niya.
She's waiting for this moment pero bakit ngayong nasa harapan nya na ang binata ay hindi na niya alam kung ano ang sasabihin niya.
Napagpractisan na niya ang lahat. Kung paano siya hihingi ng sorry rito. Kung paano siya magpapaliwanag but now all she can utter is just a simple..
" Hello " nakangiting bati niya rito.
" France " gulat na sambit nito sa pangalan niya.
Ineexpect niya na magagalit ito at sisihin siya sa ginawa nitong pagiwan rito pero walang nangyari sa inaasahan niya.
Dave is happy. Nakangiti ito at masayang masayang binigyan siya ng isang mahigpit na yakap.
" Kaylan ka pa nakauwi?" Masayang tanong pa nito sa kanya ng maghiwalay sila.
" Yesterday I came here yesterday " hindi makapaniwalang sagot niya.
" Mom did not tell me kung alam ko lang sinalubong kita "
He never change the way he move he talk, Dave never change at ang tanging pagbabagong nakita nya lang rito ay ang mga tingin nito sa kanya. Wala ng pagmamahal. The love was already gone.
" I'm sorry Dave "
" You don't need to say sorry it's already in the past now France pero magkaybigan pa rin naman tayo "
Right friend. I'm just her friend now. One of her friends. Nothing special.
" But I want to explain "
" You don't need to explain I always understand you France but you did not attend my wedding " malungkot na sambit nito sa kanya. Nahimigan niya ang pagtatampo sa boses nito.
" I'm sorry " I'm sorry Dave because at that time I was confined on my hospital bed.
" You don't need we didn't work out kaya naisipan naming magdevorce " kitang kita niya ang sakit sa mga mata ni Dave.
Heto ang masakit sa lahat dahil sabay silang lumaki ni Dave alam niya ang lahat ng kilos at galaw nito. Alam niya kung nagsisinungaling ba ito o hindi. She know everything about him. Walang matatago sa kanya si Dave.
" You still love her " diretsong tanong niya rito.
Kahit masakit she need to be strong.
" I do but she don't want me anymore"
" Your to kind Dave " masyado kang mabait kaya lagi kang nasasaktan.
Masyado mong iniisip ang iba bago ang sarili mo and now hindi ko na pagaari ang lalaking kagaya mo.
*****************
Day 18
I meet Dave again and he never change. Ngayon alam ko na ang sinasabi nilang ang katumbas ng galit ay pagmamahal. Hindi galit sa kanya si Dave. Wala itong tinatagong galit sa kanya dahil wala na rin itong natitirang pagmamahal para sa kanya.
Para kay Dave isa nalang siyang kaybigan na matagal na nitong hindi nakita...
- Writer
