ใต้เงาใจมาเฟีย

บทที่ 07 คลั่ง NC20++

"อ๊าาา... คุณ!" ลูกพีชครางลั่น ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อกระแสความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เพียงสัมผัสรุกรานจากปลายลิ้นร้าย ร่างเล็กก็บิดเร้าผลิตน้ำหล่อเลี้ยงความหิวกระหายจนชายหนุ่มต้องดูดซับมันอย่างมูมมาม

"หวาน...หวานเป็นบ้า" มือเรียวกำผ้าปูที่นอนจนยับย่น ทนไม่ไหวกับคลื่นความวาบหวามที่ถาโถมเข้าใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกเหมือนถูกฉุดขึ้นสู่สรวงสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าคนป่าเถื่อนกลับยังไม่อิ่มหนำ เขายังคงวนเวียนฉกชิมรสหวานอย่างติดใจ

เสียงหวานครางระงมก้องห้องนอนหรูที่เก็บเสียง บ่งบอกชัดเจนว่าเธอซ่านสยิวเพียงใด กลางกายปวดหนึบจนไคเซอร์หมดความอดทน เขาจำใจผละจากดอกไม้งามที่แสนติดใจเพื่อจัดการกับอาภรณ์ส่วนล่าง เผยให้เห็นความยิ่งใหญ่ทรงพลังที่พร้อมรบเต็มที่

"s**t! ถุงยาง" เขาสบถอย่างขัดใจ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมหยิบเครื่องป้องกันมาจากลูกน้องในจังหวะสำคัญ

"คุณ...ปลอดภัยไหม" ลูกพีชถามออกไปทั้งที่สติพร่าเลือน แม้ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าจะไว้ใจได้แค่ไหน แต่ในนาทีนี้ ความต้องการที่พุ่งพล่านอยู่ภายในมันรุนแรงเกินกว่าจะหยุดยั้งได้อีกต่อไป

ไคเซอร์ผละกายออกเพียงครู่เพื่อค้นหากระเป๋าทำงาน ใบตรวจสุขภาพที่เพิ่งได้รับจากการตรวจร่างกายเพื่อเข้าตรวจโรงงานถูกดึงออกมาวางยืนยัน ไม่นึกเลยว่าหลักฐานความสะอาดสะอ้านของร่างกายจะถูกนำมาใช้ในสถานการณ์ที่เร่าร้อนถึงเพียงนี้

"ฉันจะหายาคุมมากินเอง ไม่ต้องห่วง...ไม่ปล่อยให้ท้องแน่นอน" เสียงหวานที่สั่นพร่าเอ่ยยืนยัน นาทีนี้ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นเพลิงปรารถนาที่มอดไหม้ในใจเธอได้อีก

ไคเซอร์ชั่งใจอยู่เพียงครู่ มันเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาคิดจะก้าวข้ามกฎเกณฑ์การป้องกันของตัวเอง ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับพังทลายสติของเขาจนหมดสิ้น

"อื้อออ...เร็วเข้าสิคะ ฉะ ฉันไม่ไหวแล้ว" ร่างเล็กบิดเร้าพลางส่งเสียงครางประท้วง มือเรียวเลื่อนลงไปบดคลึงยอดปทุมถันสีหวานเพื่อระบายความเสียวซ่าน

ความลังเลใจของไคเซอร์ขาดลงสะบั้นลง เขาเองก็จะไม่ยอมทนต่อความทรมานนี้อีกต่อไป

ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือหนารูดความเป็นชายที่ขยายใหญ่จนเส้นเลือดปูดโปน เพียงสองสามครั้งมันก็ผงาดง้ำพร้อมรบโดยไม่มีอิออดใด ๆ

เขาจ่อส่วนหัวที่แสนดุดันลงบนกึ่งกลางกายสาวที่ยังคงปิดสนิททว่าฉ่ำเยิ้ม ไคเซอร์สบตาเธอพร้อมเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่จริงจัง

"มันจะเจ็บมากนะครับ...เจ็บจนคุณอาจจะร้องไม่ออก" เขาประเมินจากขนาดของตัวเองและร่องรอยความอ่อนเยาว์ของเธอ รู้ดีว่ามังกรร้ายตัวนี้จะสร้างความลำบากให้คนใต้ร่างมากเพียงใด

"ฉันทนได้ ใส่เข้ามาเลย" ลูกพีชหลับตาแน่น วินาทีนี้เธอไม่สนความเจ็บปวดใด ๆ นอกจากความโหยหาที่อยากให้เขาเข้ามาเติมเต็มช่องว่างที่ว่างเปล่า

ไคเซอร์คำรามในลำคออย่างพอใจ เขาใช้ส่วนปลายถูไถหยอกเย้าไปตามรอยแยกที่เปียกชุ่ม ปลุกเร้าให้หยาดน้ำหวานหลั่งรินออกมาให้มากที่สุดเพื่อใช้เป็นสิ่งหล่อลื่นชั้นดี

ก่อนจะเริ่มกดแทรกความใหญ่โตเข้าไปอย่างช้า ๆ ทว่าหนักแน่นมุ่งมั่น

"อื้อ..." ลูกพีชจิกเล็บลงบนผืนผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บปวดที่เริ่มจู่โจมร่างกายสาวจนกลายเป็นเพียงลูกนกที่สั่นเทา

"ฉะ...ฉันไหวค่ะ" เธอพึมพำทั้งที่หยาดน้ำตาเริ่มเอ่อคลอที่หางตา แต่ถึงกระนั้นแววตากลับยังคงดื้อรั้นและวอนขอให้เขาเดินหน้าต่อ

ไคเซอร์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน พยายามดันแก่นกายใหญ่ยักษ์เข้าไปตามคำเรียกร้อง ทว่าโพรงกุหลาบที่ยังไม่เคยต้องมือชายกลับบีบรัดแน่นจนรับได้เพียงส่วนหัวที่บานฉ่ำ ความคับแน่นมหาศาลทำให้เขามาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจ...

ปึก!

"กรี๊ดดดดด!" เสียงกรีดร้องดั่งใจจะขาดระเบิดออกมาพร้อมกับร่างเล็กที่สะดุ้งสุดตัว แรงกระแทกเพียงครั้งเดียวส่งล่วงล้ำเข้าไปจนสุดทางรัก หยาดเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ไหลซึมตามง่ามขาขาวนวล ภาพใบหน้าที่ทรมานของคนใต้ร่างกระชากความรู้สึกส่วนลึกของมาเฟียหนุ่มให้สั่นคลอน

"ขอโทษนะครับ" เสียงทุ้มเอ่ยปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนผิดกับความดุดันเมื่อครู่ เขาใช้นิ้วแกร่งเกลี่ยเส้นผมที่เปียกชื้นปรกใบหน้าสวย ก่อนจะโน้มลงมอบจูบที่แสนหวานและลึกซึ้ง หวังใช้ความละมุนละไมเบี่ยงเบนความเจ็บปวดที่เธอกำลังเผชิญ

ลูกพีชเผยอริมฝีปากรับจูบตอบอย่างโหยหา ความรู้สึกจุกเสียดและเจ็บร้าวแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อย ทั้งสองแลกเปลี่ยนสัมผัสผ่านเรียวลิ้นอย่างเนิ่นนาน ปล่อยให้ร่างกายที่เชื่อมประสานกันได้ทำความคุ้นเคยกับความยิ่งใหญ่ที่รุกราน

เวลาผ่านไปเพียงชั่วอึดใจ ความทรมานแทบขาดใจในคราแรกก็ค่อย ๆ จางวางลง แม้ความเจ็บจะยังคงหลงเหลืออยู่เพราะขนาดอันเกินพอดีที่ธรรมชาติมอบให้เขามา แต่มันกลับถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านรัญจวนใจที่เริ่มก่อตัวขึ้นเหมือนกัน

เมื่อร่างกายของทั้งคู่เริ่มปรับจูนเข้าหากันอย่างน่าประหลาด ไคเซอร์ผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่งเพื่อซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาซอกคอระหง กลิ่นกายหอมอ่อน ๆ ราวกับแป้งเด็กของเธอมันช่างเย้ายวนอย่างที่เขาไม่เคยพบเจอจากผู้หญิงคนไหน

ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นพลางลากไล้ปลายจมูกไปตามเรือนร่างนวลเนียน โดยเฉพาะปทุมถันคู่งามที่อวบเด้งสู้มือ ยิ่งเขาสัมผัสรุนแรงเพียงใด เธอก็ยิ่งตอบสนองได้อย่างน่าหลงใหล

ในขณะที่ช่วงล่างเริ่มขยับขับเคลื่อนอย่างเนิบนาบเพื่อผ่อนคลายความคับแน่น

"อื้อออ..." ลูกพีชบิดเร้าร่างกายที่ร้อนผ่าว เธอถูกโจมตีอย่างหนักหน่วงทั้งบนและล่างจนสิ้นไร้หนทางควบคุมเสียงคราง เรือนร่างอรชรเริ่มขยับร่อนเอวเข้าหาอย่างลืมตัว สู้กับแรงอารมณ์ของไคเซอร์ที่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดไม่ต่างกัน

"ระ แรงกว่านี้อีกค่ะ อ๊าา..." ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยาหรือสัญชาตญาณที่ถูกปลุกเร้า ที่เปลี่ยนให้สาวน้อยหน้าหวานกลายเป็นแม่เสือสาวผู้เร่าร้อนถึงพริกถึงขิง

ความเร่าร้อนนั้นทำเอามาเฟียผู้ผ่านสมรภูมิรักมานับไม่ถ้วนอย่างเขาถึงกับหัวใจสั่นระรัว ราวกับว่าเขากำลังจะเสียอาการให้เด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ยิ่งเอวบางขยับโยกเข้าหาอย่างไม่ลดละ ไคเซอร์ก็ยิ่งพึงพอใจ เพราะหาได้ยากนักที่จะเจอใครที่มีจังหวะสอดประสานเข้าขากันได้ดีถึงเพียงนี้ นอกจากใบหน้าสวยจะตรงตามสเปกทุกกระเบียดนิ้ว ลีลาที่แสนเด็ดของเธอยังช่วงชิงหัวใจของเขาไปจนหมดสิ้น

ไคเซอร์กระแทกกระทั้นความแข็งแกร่งเข้าหาอย่างหนักหน่วงและถี่รัวตามคำบัญชาของคนใต้ร่าง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังระงมก้องห้องนอนหรูที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสังเวียนรักอันร้อนระอุ

คนตัวโตจ้องมองร่างน้อย ๆ ที่สั่นคลอนอยู่ใต้พันธนาการของเขาไม่วางตา ยามที่เห็นใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเสียวซ่าน เขาก็ยิ่งได้ใจจนอยากจะตอกอัดเข้าหาอย่างไร้ความเหน็ดเหนื่อย

ยอดอกสีหวานที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะรุกรานยั่วยวนจนเขาต้องโน้มลงไปกลืนกินอย่างเมามัน...

เขาชอบ...ชอบทุกลมหายใจและทุกสัมผัสของผู้หญิงตรงหน้าที่เพิ่งพบกันครั้งแรก และเขาก็ยอมรับกับหัวใจตัวเองในทันทีว่าเขาตกหลุมพรางเหยื่อรายนี้เข้าเสียแล้ว

"คะ คุณฉันไม่ไหวแล้ว" น้ำเสียงหวานที่สั่นพร่าช่วยโหมเพลิงราคะในกายเขาให้พุ่งทะยานจนกู่ไม่กลับ

"อ๊ายยย!" จนในที่สุดคนร่างเล็กก็บิดเร้าสุดตัวก่อนจะกระตุกเกร็ง เธอหอบหายใจรวยรินในขณะที่สมองขาวโพลนด้วยความสุขสมที่เพิ่งปะทุออกมา

ทุกท่วงท่าและหยาดเหงื่อที่ผุดพรายถูกบันทึกไว้ในสายตาของไคเซอร์ที่ไม่อาจละไปไหนได้แม้เพียงวินาทีเดียว

ดูเหมือนยาปลุกเร้าในกายเธอจะยังทำงานอย่างต่อเนื่อง ลูกพีชพลิกกายขึ้นมาอยู่ด้านบนแทนที่อย่างคนใจกล้า เธอขยับให้ตัวตนที่แข็งขืนจมลึกเข้าไปในความคับแน่นอีกครั้ง

จนแผ่นหลังบางต้องงอเกร็ง เมื่อความใหญ่โตนั้นแทงลึกไปถึงผนังมดลูกจนทนไม่ไหว

"อื้ม..." หญิงสาวแหงนหน้าครางกระเส่าพลางกัดริมฝีปากล่างเพื่อสะกดกั้นอารมณ์ซ่านสยิว ท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนโดยธรรมชาติกำลังทำให้ความอดทนสุดท้ายของคนใต้ร่างขาดสะบั้นครั้งแล้วครั้งเล่า

"อ่า..." ไคเซอร์ครางต่ำในลำคอ นาทีนี้ความสุภาพเยือกเย็นที่เคยมีพังทลายลงสิ้น ผู้หญิงคนนี้มีแรงดึงดูดทางเพศมหาศาลจนเกินจะบรรยาย

"ขย่มผมสิครับ อย่าทรมานผมด้วยวิธีนี้" มาเฟียหนุ่มถึงกับต้องเอ่ยปากร้องขอ เมื่อความอัดอั้นปวดหนึบเล่นงานเขาจนเจียนจะระเบิดคามือเธอ

"ฉะ ฉันเองก็ไม่ไหวแล้ว" เธอสารภาพอย่างสิ้นลาย ถ้ารู้ว่าการเป็นคนคุมเกมเองจะเสียวซ่านรุนแรงขนาดนี้ เธอคงไม่กล้าขยับขึ้นมาเองแต่แรก

ลูกพีชเอื้อมมือไปสอดประสานกับมือหนาของเขาแน่นเพื่อใช้เป็นหลักยึด

ก่อนจะชันเข่าขึ้นแล้วเริ่มขยับกายรูดรั้งขึ้นลงอย่างแผ่วเบาเนิบนาบ เธอเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของตัวเอกในหนังวาบหวามก็วันนี้ ยามที่เป็นฝ่ายกระทำหรือมอบความรู้สึกด้วยตัวเองมันซ่านสยิวได้รุนแรงเพียงใด

"แม่งเอ้ย!" คำสบถหลุดรอดจากปากชายหนุ่มที่เคยเคร่งขรึม มาดคนสุภาพถูกไฟเสน่หาแผดเผาจนมอดไหม้ไปกับจังหวะที่เธอกดสะโพก เน้นย้ำสลับกับร่อนเอววนเวียนอยู่อย่างนั้น

ไม่น่าเชื่อว่านี่จะเป็นครั้งแรกของผู้หญิงตรงหน้า ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเขา

และแน่นอนว่าในเมื่อเธอทำเขาคลั่งได้ถึงขนาดนี้ เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เรื่องนี้จบลงง่าย ๆ อย่างแน่นอน