ใต้เงาใจมาเฟีย

บทที่ 06 พันธะ NC++

"เดี๋ยวก่อนครับ" เสียงทุ้มจากด้านหลังทำให้ฝีเท้าของโจ้ชะงักลง เขาถอนหายใจอย่างหัวเสีย คิดว่าคนพวกนี้จะเชื่อง่ายกว่านี้

ผิดกับลูกพีชที่หัวใจเหมือนถูกดึงกลับขึ้นมาจากเหวอีกรอบ

"มีอะไรครับ?" ชายหนุ่มหันกลับมา สีหน้าเรียบสนิทแต่แขนที่โอบเธอไว้กลับรัดแน่นขึ้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

"เจ้านายผมสนใจเมียคุณ" ประโยคนั้นทำให้คิ้วของโจ้ขมวดเข้าหากัน เขาปรายตามองชายที่ยืนเงียบอยู่ข้างคนพูด ความไม่พอใจค่อย ๆ ปะทุขึ้นในแววตา

"พูดบ้าอะไรของคุณ?"

"ผู้หญิงคนนี้…ใช่เมียคุณจริงหรือเปล่า?" ภีมถามซ้ำ เสียงนิ่ง แต่สายตาคมกำลังกดดัน

"ผมไม่มีเวลามาเล่นตลกกับพวกคุณ ไป...ลูกพีช" โจ้ตัดบทเสียงห้วน เขารีบโอบร่างเธอให้เดินตาม หวังจะจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

แต่แล้ว...

"เฮี้ยอะไรวะ!" เสียงร้องหลงดังขึ้นทันทีที่แขนของเขาถูกกระชากไขว้ไปด้านหลังอย่างแรง ร่างทั้งร่างถูกอัดแนบกับผนังทางเดินด้วยฝีมือของบอดี้การ์ดมาเฟียตระกูล KING COBRA แห่งอิตาลี

ในเวลาเดียวกันร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของลูกพีชก็ถูกดึงออกจากอ้อมแขนของมันอย่างนุ่มนวล เธอเซไปนิดหนึ่ง ก่อนจะถูกใครอีกคนประคองเอาไว้

กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ แขนแข็งแรงที่มั่นคง แรงประคองที่ไม่ได้รุกราน คนคนนั้นคือไคเซอร์

...

...

ก๊อก ๆ

ประตูโรงแรมหรูถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างของมือขวามาเฟียอย่างภีม ชายหนุ่มร่างสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ดวงตาสีฟ้าคมตามแบบชาวยุโรปที่ได้จากพ่อชาวอิตาเลียน ขณะที่โครงหน้าออกทางไทยแท้จากแม่ที่เป็นคนไทยเต็มตัว

ข้าวของหลายอย่างที่เขาถือมาด้วยถูกวางลงบนโต๊ะกลางห้อง ข้าง ๆ กันนั้นคือไคเซอร์ ผู้นำตระกูล King Cobra มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งอิตาลีที่ขึ้นชื่อเรื่องความมั่งคั่ง อำนาจ และอิทธิพลที่แผ่ปกคลุมหลายพื้นที่ทั่วประเทศ อีกทั้งยังเป็นที่กล่าวถึงในฐานะผู้นำที่อายุน้อย หน้าตาดี และอันตรายไม่แพ้ชื่อเสียงด้วย

"เธอน่าจะโดนยากดประสาทกับยาปลุกเซ็กซ์" ภีมรายงานถึงหลักฐานที่พบในห้องของโจ้ นั่นทำให้ไคเซอร์รู้สึกโล่งใจขึ้นมาอย่างเงียบงัน กับการตัดสินใจที่ยื่นมือเข้าไปช่วยก่อนหน้า

ถึงเขาจะไม่ใช่คนดีนัก แต่เก็ไม่ใช่คนที่สามารถยืนมองคนอ่อนแอถูกกระทำโดยไม่ทำอะไรเลยได้

"ให้กูจัดการมันเลยไหม" ภีมถามขึ้น แม้ในฐานะหน้าที่เขาคือมือขวา แต่ในอีกฐานะหนึ่งเขาคือเพื่อนที่เติบโตมาด้วยกัน ถูกเลี้ยง ถูกฝึก และผ่านอะไรด้วยกันมามากเกินกว่าจะเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้อง

"ยังก่อน กูจะเข้าไปถามเธอก่อนว่าอยากให้จัดการยังไง" ไคเซอร์เอ่ยเสียงเรียบ

ภีมพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกจากห้อง

ไคเซอร์จึงตรงเข้าไปยังห้องนอนกว้าง ที่ตอนนี้ถูกจัดเป็นห้องพักของหญิงสาวที่เพิ่งช่วยชีวิตเอาไว้ได้

แต่เพียงแค่เปิดประตูแง้มเข้าไป ร่างสูงก็ต้องชะงักเศษเสื้อผ้าของเธอที่เหมือนจะถูกแรงอารมณ์กระชากออกมากองไว้ตรงหน้า

ทุกชิ้นเขาจำได้ดีว่าเป็นของใคร

มาเฟียหนุ่มจึงตั้งใจจะถอยออกมา ปิดประตูลงอย่างเงียบที่สุด เพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่พร้อมจะคุย

แต่แล้ว…

มือบางกลับรั้งประตูเอาไว้

ร่างของเธอยืนอยู่ตรงนั้น เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำที่ยังเกาะตามผิว ราวกับเพิ่งหลุดออกมาจากอ้อมแขนของสายน้ำเย็น ๆ กลิ่นสบู่อ่อน ๆ ลอยมาแตะจมูกเขาอย่างไม่ตั้งใจ หากเดาไม่ผิด ตอนนี้ร่างกายของเธอคงกำลังร้อนรุ่ม จึงพยายามใช้ความเย็นเข้าดับมันให้จางลง

แม้ฤทธิ์ยากดประสาทจะเริ่มคลาย เธอเริ่มรู้สึกตัวมากขึ้น แต่ผลของอีกตัวยากลับกำลังจะทำงานเต็มที่ และการแช่น้ำทั้งวันทั้งคืนก็ไม่ได้ช่วยอะไรนัก

ภาพตรงหน้าทำให้ไคเซอร์กลืนน้ำลายอย่างยากจะควบคุม เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะยืนมองผู้หญิงตรงสเปกในสภาพแบบนี้โดยไม่รู้สึกอะไรเลย

"ผมจะไปรอข้างนอก" เขาพยายามดึงสติกลับมา เตือนตัวเองว่าทั้งหมดเป็นเพียงผลจากยา

ร่างสูงขยับจะถอยออกไปอีกครั้ง พร้อมยื่นมือไปปิดประตู

"คะ คุณ…" เป็นครั้งที่สองที่ลูกพีชรั้งเขาไว้ เธอรู้ดีว่าตอนนี้ร่างกายกำลังเผชิญอะไร และรู้ดีเช่นกันว่ามันต้องการอะไรเพื่อให้ผ่านมันไปได้

"คุณมีเมียหรือเปล่า?" คำถามนั้นทำให้เขาชะงัก เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

"ถ้ายังไม่มี...ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันไม่ถือเรื่องจะต้องนอนกับใคร แต่คนนั้นต้องไม่มีพันธะ" เธอรีบพูดต่อ เมื่อเห็นแววตาอีกฝ่ายเปลี่ยนไป

"เธอโดนยา" ไคเซอร์พูดเสียงเรียบ ราวกับย้ำเตือนสติให้ทั้งเธอและตัวเอง

"ฉันรู้ และฉันเลือกเอง" เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ไม่ใช่เพราะขำ แต่เพราะความตรงไปตรงมานั้นกลับทำให้เขาสบายใจอย่างประหลาด

"สรุปคุณมีพันธะไหม"

"ไม่มี ผมไม่ชอบมีพันธะกับใคร" แววตาที่ว่างเปล่าเกินกว่าจะเสแสร้ง ทำให้ลูกพีชรู้ว่าอย่างน้อยในเรื่องนี้เธอเชื่อใจเขาได้

"ตาผมถามคุณบ้าง"

"ค่ะ รีบถามมาเลย" คนตัวเล็กตอบอย่างร้อนรน ตอนนี้เธอแทบจะยืนทรงตัวไม่อยู่ ร่างกายเหมือนจะไม่เชื่อฟังตัวเอง โดยเฉพาะความรู้สึกภายในที่กำลังปะทุอย่างควบคุมยาก

"อายุเท่าไหร่?"

"ยี่สิบห้าค่ะ"

"มีแฟนหรือเปล่า" ลูกพีชส่ายหน้าเบา ๆ

"รู้จักความสัมพันธ์แบบ One night stand ดีแค่ไหน" เธอเม้มริมฝีปากนิดหนึ่งก่อนตอบ

"ถึงฉันไม่เคยมีวันไนท์กับใคร แต่ไม่ต้องห่วง…ฉันรู้จักมันดี" ความสัมพันธ์ทางกายระยะสั้นที่เกิดขึ้นเพียงคืนเดียว ไม่มีการผูกมัด ไม่มีวันพรุ่งนี้ร่วมกัน จบแล้วก็จบ ต่างคนต่างเดินต่อ เธอได้ยินคำอธิบายแบบนี้มามากพอจนเข้าใจกฎของมันดี แม้จะไม่เคยเป็นคนเล่นเองก็ตาม

"ดี" คำตอบนั้นทำให้ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างพอใจ สำหรับเขาความสัมพันธ์เชิงลึกซึ้งทางใจเป็นเรื่องยุ่งยากเกินจำเป็น สิ่งที่เกิดขึ้นมักเป็นแค่ข้อตกลงระหว่างผู้ใหญ่สองคน ต่างฝ่ายต่างรู้ขอบเขตของตัวเองดี

"ผมขอคุยกับลูกน้องก่อน" เขาบอก ก่อนจะเริ่มทำอะไรที่ต้องใช้เวลา เขายังต้องจัดการงานที่ค้างอยู่ให้เรียบร้อย

ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะปลีกตัวออกมาจากห้อง กดโทรศัพท์สั่งงานด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ

"จับตัวมันให้คนเฝ้า ส่วนมึงกลับไปพักผ่อนพรุ่งนี้ค่อยจัดการต่อ"

(รู้นะว่าจะทำอะไร)

"อย่าเสือก แล้วก็ยกเลิกเด็กที่ตกลงไว้ด้วย ถ้าไม่ใช่ธุระสำคัญ ไม่ต้องโทรมา"

(เออ รู้แล้ว ๆ) ไคเซอร์รีบกดตัดสายลูกน้องทันทีที่ทุกอย่างเสร็จสิ้น ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าไปในห้อง

แต่เท้าหนักเป็นต้องชะงักขึ้น เมื่อคนที่เขาตั้งใจจะไปหาดันยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง ปลดเปลื้องผ้าเช็ดตัวออกทั้งหมด เหลือเพียงแต่กายเปลือยเปล่า จู่โจมโดยไม่ให้เวลาเขาได้เตรียมใจ

ลูกพีชคว้าต้นคอเขาไว้มั่นก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากเข้าหาอย่างหนักหน่วง เธอในยามนี้เปรียบเสมือนเสือสาวผู้หิวโหยที่กำลังสูบเอาลมหายใจของอีกฝ่ายผ่านจูบอันร้อนแรง

ชายหนุ่มที่เคยเป็นฝ่ายรุกมาตลอดถึงกับชะงักด้วยความคาดไม่ถึง ทว่าความจัดจ้านที่เธอปรนเปรอให้นั้นกลับปลุกสัญชาตญาณบางอย่างในตัวเขาให้ตื่นขึ้น ไคเซอร์ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเอาแต่ใจของคนตรงหน้า รสจูบที่เริ่มจากความประหลาดใจแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนที่แทบแผดเผาคนทั้งคู่ สองร่างพัวพันนัวเนียแลกเปลี่ยนสัมผัสกันอย่างสาดเสียเทเสีย โดยไม่สนเลยว่าพวกเขายังไม่ทันได้รู้จักแม้แต่ชื่อเรียงนาม

ฤทธิ์ยาปลุกเร้าให้หญิงสาวละทิ้งความเหนียมอายจนหมดสิ้น มันกระตุ้นให้อารมณ์สวาทพุ่งพล่าน แม้จะเป็นครั้งแรกของเธอ แต่มันกลับทำให้ภาพจำจากการครูพักลักจำในโลกออนไลน์แจ่มชัด จนท่าทางของเธอดูเชี่ยวชาญราวกับคนที่มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชน

ความโหยหาในส่วนลึกรุนแรงเกินกว่าจะหยุดอยู่แค่การจูบ ลูกพีชผลักร่างสูงใหญ่ที่กำยำกว่าเธอเกือบเท่าตัวให้ล้มลงบนเตียงกว้าง ก่อนที่มือบางจะล้วงเข้าไปสัมผัสใจกลางความเป็นสาวที่กำลังสั่นระริก

"อ๊า..." ทันทีที่ปลายนิ้วสะกิดโดนจุดอ่อนไหว ร่างทั้งร่างก็กระตุกเฮือกครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สัมผัสรัญจวนนั้นเร่งเร้าให้เธอต้องสอดแทรกนิ้วลึกซึ้งขึ้นไปอีกเพื่อเติมเต็มความต้องการ

ไคเซอร์ผงกหัวขึ้นมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่พร่าเยิ้ม เขาไม่เคยเห็นใครที่กำลังหาความสุขให้ตัวเองได้ดูเซ็กซี่เย้ายวนใจขนาดนี้มาก่อน ความตื่นตาตื่นใจนั้นส่งผลให้มังกรร้ายเบื้องล่างขยายตัวจนปวดหนึบ ตอนนี้ไม่ใช่แค่เธอที่ต้องการปลดปล่อย แต่เขาก็อยากจะกระชากพันธนาการที่อัดแน่นอยู่ในกางเกงออกมาจัดการให้รู้แล้วรู้รอด

ชายหนุ่มดึงร่างที่กำลังร่ายมนต์ใส่ตัวเองอย่างเมามันขึ้นมา คราวนี้เขาจะเป็นฝ่ายคุมเกมเพื่อมอบสิ่งที่เธอถวิลหาให้บ้าง

"ชะ ช่วยกระแทกเข้ามาในตัวฉันที ฉันไม่ไหวแล้ว..." เสียงหวานอ้อนวอนสั่นเครือ ดวงตากลมโตฉ่ำวาวมองเขาอย่างเว้าวอน ไม่ต่างจากกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดอารมณ์

"ครั้งแรกเหรอ?" นัยน์ตาสีเทาคมกริบเลื่อนมองใบหน้าสวยสลับกับกุหลาบงามที่ยังคงปิดสนิท และทันทีที่เธอพยักหน้า ความตื่นเต้นก็เข้าจู่โจมเขาอย่างที่ไม่เคยเป็น

ปกติแล้วมาเฟียอย่างเขาไม่เคยต้องก้มหัวให้ใคร แต่ความงดงามเบื้องหน้ากลับทำให้เขาอยากจะยอมเพื่อลิ้มลองรสชาติของมันดูสักครั้ง ไคเซอร์ไม่ปล่อยให้ความคิดลอยนวล เขาตัดสินใจเพียงชั่ววินาที ก่อนจะก้มลงตวัดลิ้นใส่ร่องรักสีระเรื่อที่ฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดน้ำหวาน

"อ๊าาาา... คุณ!" ลูกพีชครางลั่นด้วยความเสียวซ่านที่โลดแล่นไปทั่วร่าง เพียงแค่สัมผัสจากปลายลิ้นร้าย ร่างกายเธอก็สั่นสะท้าน ผลิตน้ำล่อลื่นออกมาจนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะดูดซับมันอย่างกระหาย

"หวานฉิบหาย..."