Kyla POV
Iyak ako nang iyak habang inaalalayan ako ni Uno palabas ng airport. May mas sasakit pa pala sa ginawa sa akin ng Tatay ko, at iyon ay ang itanggi ng Ama ng Anak ko ang sarili niyang kadugo.
"A-Andrei, baby?" tawag ko sa anak ko na kanina pa iyak nang iyak.
"P-please don't cry." tsaka ko siya niyakap pero ayaw pa rin talagang tumahan ng anak ko.
"Mom.," tawag nito sa akin. "B-bakit? Ayaw niya ba satin? Ayaw niya ba sakin?" tanong ni Andrei. Umiling ako sa kaniya at hinawakan ang kanyiang pisngi.
"No Andrei. Huag mong sasabihin iyan. Hindi ka hate ng Daddy mo, okay? Sadyang hindi lang talaga niya matanggap but soon matatanggap niya rin tayo." nakangiti kong sabi sa kaniya na ikinagalit ni Uno.
"This is bullsh*t, Kyla!" biglang sabat ni Uno kaya naman napatingin ako sa kaniya
