เสียงนาฬิกาบนผนังร้าน Moonless Café ดัง "ติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก" อย่างต่อเนื่อง แต่สำหรับพิมแล้ว มันกลับฟังเหมือนเสียงเคาะประตูแห่งหายนะที่ค่อย ๆ ใกล้เข้ามาทุกที
เช้าวันนั้น บรรยากาศในร้านเงียบกว่าที่เคย
ไม่มีเสียงหัวเราะของลูกค้า ไม่มีเสียงช้อนคนกาแฟ มีเพียงความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก
พิมยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ มองโต๊ะที่ว่างเปล่า น้ำตาเอ่อคลอ
"เมื่อก่อน...ที่นั่งพวกนี้ไม่เคยว่างเลย" เธอพึมพำ
ดาวที่กำลังจัดแก้วอยู่ข้าง ๆ หยุดมือแล้วถอนหายใจยาว
"ใช่ค่ะพี่พิม ตั้งแต่ข่าวลือของ Star Cup แพร่ไปทั่ว ลูกค้าก็ลดลงเรื่อย ๆ
เมื่อก่อนฉันแทบไม่มีเวลานั่งพัก ตอนนี้กลับมีเวลามากเกินไป"
พิมกัดริมฝีปากจนเจ็บ
"เราต้องทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป"
.......ขณะที่พวกเขากำลังสิ้นหวัง เสียงโทรศัพท์ของพิมก็ดังขึ้น
เธอรีบรับสาย แต่กลับต้องหน้าเสียเมื่อได้ยินคำพูดของปลายสาย
"อะไรนะคะ!? ร้า
