เสียงหวีดร้องของไซเรนรถดับเพลิงยังคงก้องอยู่ในหัวพิม แม้เหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อคืนจะผ่านไปแล้ว แต่ความเสียหายยังเห็นชัดเจนทั้งร่องรอยไหม้ดำที่ผนัง กลิ่นไหม้จาง ๆ ที่ยังอบอวลในร้าน และหัวใจของเธอที่สั่นสะท้านไม่หาย
Moonless Café…บ้านหลังที่สองของเธอและทุกคน ถูกทำลายอย่างโหดร้าย
พิมยืนมองพื้นที่ที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและกลิ่นกาแฟหอมกรุ่นด้วยน้ำตาคลอเบ้า
"ทำไม...ต้องทำกับเราแบบนี้ด้วย" เธอพึมพำเสียงสั่น
ธีร์เดินเข้ามาโอบไหล่เธออย่างแผ่วเบา
"พิม ฟังผมนะ เราจะไม่ยอมแพ้ พวกมันอาจเผาร้านเราได้ แต่ไม่มีวันเผาความฝันของเราได้"
คำพูดนั้นทำให้พิมหันไปสบตาเขา น้ำตาไหลพราก
"แต่ถ้าเหตุการณ์เมื่อคืนเกิดซ้ำอีกล่ะคะ? ถ้าครั้งหน้าพวกเขาไม่หยุดแค่ร้าน แต่ทำร้ายคนที่ฉันรัก..."
ธีร์กอดเธอแน่นขึ้น
"ครั้งนี้...ผมจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก ผมสัญญา"
......เช้าวันนั้น พิม ธีร์ ดาว และป้าสมพร รว
